ده سال پیش، اسکار دلا رنتا، طراح مورد علاقه زنانی که به دنبال لباس‌های مهمانی افسانه‌ای هستند، شروع به برگزاری یک جشن بزرگ از خود کرد: پنجاهمین سالگرد خانه مد خود. با این حال، قبل از اینکه واقعاً برنامه ریزی شروع شود، آقای دلا رنتا درگذشت.

بنابراین مناسب بود که در 17 دسامبر، رویاهای او سرانجام با یک نمایش مد و جشن در سانتو دومینگو، پایتخت جمهوری دومینیکن، جایی که آقای دلا رنتا در آن متولد شد، به افتخار ۶۰ سالگی این برند محقق شد. حتی با توجه به استانداردهای سیرک شوی مسافرتی امروزی، که در آن برندهای مد اغلب برای مکان‌های عجیب و غریب یکدیگر را کنار هم می‌گذارند، این یکی قابل توجه بود زیرا شخصی نیز بود.

الکس بولن، مدیر اجرایی خانه و آقای د لا رنتا، گفت: «بسیاری از چیزهایی که زندگی مد او را نشان می‌داد از همان جا شروع شد. نامادری.

بیش از 500 مشتری مهم، خرده فروش، مردم محلی، خانواده و دوستان، از جمله نیکی هیلتون روچیلد، کارولینا کورکووا و ربکا ما (اینفلوئنسر که با نام بکا بلوم پست می‌گذارد و لباس عروسی خود را به تن می‌کند، همه به لباس عروسی خود تبدیل شده‌اند). مهره‌ها، بال‌دار و گل‌دار بودند و در نقره و طلا می‌درخشیدند. دولت ملی یک بنای تاریخی - فورتالزا اوزاما، قدیمی‌ترین قلعه در قاره آمریکا، ساخته شده در سال 1503 - را برای عصر افتتاح کرد، و کشیش پادر جراردو رمیرز، رئیس اداره کل اسقف نشین سانتو دومینگو، به شرکت اجازه داد تا جاده خود را ببندد تا مهمانان در تزئینات خود بتوانند به سمت آن پیاده‌روی کنند. نمایش.

این مجموعه به‌ویژه احساسی بود، زیرا به نوعی بازگشت به خانه بود کارگردانان.

آقای گارسیا گفت: طراحانی که توسط آقای د لا رنتا آموزش دیده بودند و مدت کوتاهی پس از مرگ او با مأموریت حفظ روحیه بنیانگذار آن کار را به دست گرفته بودند، در حال خروج بودند تا بر برچسب خودشان، Monse تمرکز کنند. (آقای گارسیا نیز اهل جمهوری دومینیکن است و شش نفر از اعضای خانواده‌اش در این نمایشگاه حضور داشتند.)

و این نامه‌ای عاشقانه بود به سیلوئت‌های امضاکننده آقای دلا رنتا - زنگ، پشت واتو، کافتان - و فیلم او باید به عنوان ابزاری برای زندگی باشد. تعداد کمی از برندهای آمریکایی 60 سال زنده مانده اند، و حتی تعداد کمتری از آنها از مرگ بنیانگذاران جان سالم به در برده اند و توانسته اند موقعیت خود را در صنعت حفظ کنند، به جای اینکه در معاملات صدور مجوز، مانند Bill Blass و Geoffrey Beene، از بین بروند. آقای بولن گفت که طراحان جدید در سال آینده معرفی خواهند شد. مانند آقای گارسیا و خانم کیم، آنها احتمالاً از داخل خانه می آیند تا تداوم را حفظ کنند.

این جشن به نوعی تأیید تصمیم آقای بولن در سال 2020 برای خارج شدن از تقویم نمایش رسمی به منظور تمرکز بر مشتریانش بود. هنگامی که اکثر برندهای مد پس از قرنطینه در طول همه‌گیری ویروس کرونا به سیستم قدیمی بازگشتند و برای مدت کوتاهی فصول لباس‌های آماده را به تعویق انداختند، او راه دیگری را در پیش گرفت. وارثان رنتا و مهمانداران فعلی شرکت، طرفین ماریا سوریانو، آقای. آشپز دیرینه د لا رنتا و اولیویه بور سرآشپز دومینیکن که بر منوی جشن نظارت داشت.اعتبار...برت وارن

«هر کسی که لباس نمی‌خرد درباره لباس‌ها فکر می‌کند، من فقط اهمیتی نمی‌دهم.» "اگر منتقدان آنها را دوست دارند و مشتریان ما از آنها متنفرند، ما شکست خورده‌ایم. و من فکر می‌کنم تمام نظرات افرادی که واقعاً کارت اعتباری نمی‌گیرند، می‌تواند حواس‌پرتی تیم‌های ما باشد."

"تا کنون، من عمیقاً تحت تأثیر توانایی اینفلوئنسرها برای حرکت دادن سوزن قرار نگرفته‌ام." "این خیلی بیشتر به چیزهای قدیمی مربوط می شود: همکاران فروش که با مشتریان رابطه دارند و سعی می کنند مشتریان جدیدی جذب کنند. راه حل من این بود که مستقیماً با مردم صحبت کنم."

اگرچه تصمیم آقای بولن برای کناره گیری از تقویم مد، حفره ای در هفته مد نیویورک ایجاد کرد که می توانست از غبار پری، استراتژی کاری کمتر به نظر می رسد، استفاده کند. آقای بولن گفت که ماه گذشته یک ماه رکورد فروش برای فروشگاه نیویورک بود، یکی از هفت فروشگاهی که به طور کامل مالکیت دارند. برنامه هایی برای افتتاح در شیکاگو و همچنین معرفی مجدد کفش ها وجود دارد. درآمد در حال حاضر بین 125 تا 150 میلیون دلار است. (زمانی که آقای بولن در سال 2004 به شرکت ملحق شد. اکنون 40 درصد تجارت خارج از آمریکای شمالی است.)

دقیقا قبل از نمایش، یک فروشگاه پاپ آپ در خانه ای که آقای دلا رنتا در شهر مستعمره مالکیت داشت، با یک حیاط داخلی با استخر غوطه ور ساخته شد، جایی که، به گفته مدیر، مهمانان کوکتل های تزئین شده با مروارید را خریده بودند. پس از نمایش، یک بار دیگر در یک هتل مجاور برگزار شد، که در آن شرکت کنندگان می توانستند ظاهر باند را ببینند، بهتر است شروع به جمع آوری لیست های آرزوهای خود کنند. یک زن با لباس گلدار اسکار د لا رنتا مشغول عکاسی تقریباً از هر قیافه روی ریل بود.

او در حالی که آه می کشید، گفت: «همه چیزی که می بینم لباس است.