پنگوئن‌ها در سرتاسر دریاهای جنوب باید نگران شکار شدن توسط فوک‌ها یا شکار شدن توسط اورکا باشند. در خشکی، آنها می توانند امنیت را به تعداد بیابند. اما در منطقه پاتاگونیا در آرژانتین، پرندگان دریایی بدون پرواز در حال تبدیل شدن به تنقلات برای شکارچی خشکی غیرمنتظره: پوماها هستند. جیک گوهین، بوم‌شناس حیات‌وحش در دانشگاه ایالتی آیووا که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: ترکیبی از حرکات حیوانات و «چه کسی چه می‌خورد». گوهین می‌گوید.

در اوایل قرن بیستم، گوسفندان گستره‌ای که به دامداری می‌پرداختند، پوما را از پاتاگونیا شکست دادند. با از بین رفتن آن شکارچیان، پنگوئن های ماژلانی که بیشتر در جزایر اقیانوسی زندگی می کردند، مستعمرات بزرگی را در سواحل آرژانتین ایجاد کردند. تلاش‌های حفاظتی پوماها را به مناظر بازگردانده است و زمینه را برای تعاملات جدید بین این حیوانات فراهم کرده است.

میچل سروتا، بوم‌شناس و نویسنده اصلی این مطالعه، علاقه‌مند بود که چگونه پنگوئن‌های ماژلانی، به‌عنوان منبع غذایی جدید، الگوهای حرکتی منظره را تغییر شکل می‌دهند. او همچنین در مورد نحوه تعامل پوماها با یکدیگر و تراکم جمعیت آنها کنجکاو بود.

برای درک تغییرات رفتاری، دکتر سروتا، که تحقیقاتی را در دانشگاه کالیفرنیا، همکارانش برکلی در دانشگاه کالیفرنیا انجام دادند. پارک ملی مونته لئون آنها اطلاعاتی را از سال 2019 تا 2023 جمع‌آوری کردند. از آنجایی که پنگوئن‌ها حیوانات مهاجری هستند و کمی بیش از نیمی از سال در کلنی تولید مثل در پارک حضور دارند، دانشمندان نحوه حرکت و تعامل پوماها در فصول سال را پیگیری کردند.

آنها دریافتند که رفتار پوماها با گذراندن زمان بیشتری در نزدیکی پنگو تغییر کرده است. پوماهایی که پنگوئن‌ها را شکار می‌کردند، قلمروهای کوچک‌تری نسبت به پوماهایی داشتند که این کار را انجام نمی‌دادند، و گربه‌های بزرگ بیشتر در اطراف کلنی با یکدیگر تعامل داشتند.

برایانا آبراهمز، بوم‌شناس حیات وحش در دانشگاه واشنگتن که در این تحقیق شرکت نداشت، با حملات پوما به پنگوئن‌ها آشنا بود. او یک کلونی پنگوئن را در شمال مونته لئون مطالعه کرده بود و فکر می‌کرد که حملات نسبتاً نادر است.

«چیزی که در ابتدا من را شگفت‌زده کرد، اگرچه فکر می‌کنم کاملاً منطقی است، این است که چقدر شکار روی این پنگوئن‌ها اتفاق می‌افتد،» او گفت، «و چقدر منبع تغذیه GPS با این ردیاب جدید غذایی سازگار شده است. به گفته دکتر سروتا، دانشمندان همچنین دریافتند که ممکن است بالاترین تراکم پومایی که تا به حال در یک مکان خاص ثبت شده است، باشد. اگرچه پوماها معمولاً موجوداتی منفرد هستند، اما تراکم جمعیت آنها در این منطقه تقریباً دو برابر بود که در جاهای دیگر مشاهده شد، که منجر به افزایش فعل و انفعالات بین گربه سانان شد.

Dr. سروتا حضور آنها را به حضور خرس های گریزلی تشبیه کرد که در طول دویدن ماهی قزل آلا یکدیگر را تحمل می کنند. او گفت: «به نظر می‌رسد که پنگوئن‌ها کاری مشابه برای پوما انجام می‌دهند. "غذا می تواند شکارچیان را گرد هم آورد."

تغییرات اکوسیستم‌ها می‌تواند بر زمان، مکان و نحوه دستیابی شکارچیان غذای خود تأثیر بگذارد و منجر به اثرات زیست‌محیطی گسترده‌تر شود. برای پوماهای منطقه، که معمولاً از گواناکوها، یک گیاه‌خوار لامالیک تغذیه می‌کنند، این اثرات زیست‌محیطی هنوز ناشناخته است.

"از آنجایی که پوماها و گواناکوس‌ها رابطه غالب شکارچی-شکار را در منطقه تشکیل می‌دهند، تغییراتی در نحوه حرکت پوماها و شکار انبوه این اثرات DrePlea می‌تواند داشته باشد. پنگوئن‌های بی‌دفاع، صید آسان برای پوما، حتی ممکن است خود را بخشی از این واکنش زنجیره‌ای بیابند. آیا در آینده شاهد وضعیتی خواهیم بود که پنگوئن‌ها بیشتر در جزایر اقیانوسی زندگی کنند؟ دکتر گوهین گفت.

برای دکتر سروتا، این مطالعه نشان داد که یک رابطه جدید شکارچی-شکار مانند رابطه بین پوما و پنگوئن ها اکوسیستم را تغییر می دهد.

دکتر سروتا گفت: «بازیابی حیات وحش در مناظر تغییر یافته امروزی به سادگی اکوسیستم ها را به گذشته باز نمی گرداند. می‌تواند این فعل و انفعالات کاملاً جدید را ایجاد کند که رفتار و جمعیت حیوانات را به روش‌های واقعاً غیرمنتظره‌ای تغییر شکل دهد.»

یک فرض رایج در ادبیات علمی این است که معرفی مجدد گوشت‌خواران بزرگ به اکوسیستم‌ها می‌تواند اکوسیستم را به آنچه قبلا بوده بازگرداند. اما در طول مدت زمانی که گوشتخواران غایب بودند، چیزهای دیگری نیز تغییر کرده است. دکتر گوهین گفت: «شما در حال بازگرداندن گوشتخواران به اکوسیستمی هستید که لزوماً شبیه اکوسیستمی نیست که از آنجا منقرض شده اند. حیوانات موقعیت‌های جدیدی برای مقابله پیدا می‌کنند.

او گفت: «به‌عنوان دانشمندان، ما باید با این موضوع راحت باشیم، و به عموم مردم نفروشیم که، هی، اگر گوشت‌خواران را بازیابی کنیم، آن‌ها همه این نوع واکنش‌های زنجیره‌ای دیگر را خواهند داشت. گوشتخواران به این دلیل که لیاقت حضور در آنجا را دارند و به این دلیل که ما از ابتدا آنها را ریشه کن کردیم.»