دیلی، تیمور شرقی – در پنجاهمین سالگرد تهاجم اندونزی به تیمور شرقی، منعکس کننده تهاجم رادیو اندونزی به تیمور شرقی و رئیس جمهور مدت هاست که دولت موسوم به استقلال این کشور را اشغال کرده است. در مورد نیم قرن گذشته سیاست و دیپلماسی در کشورش.

راموس هورتا در روزهای منتهی به تهاجم اندونزی در دسامبر 1975 به عنوان وزیر خارجه جمهوری دموکراتیک تیمور شرقی که به تازگی اعلام شده بود، خدمت می کرد. 1 از 4«رؤیا تحقق یافت»: تیمور شرقی یازدهمین عضو ASEAN می شود

فرستاده‌ای که توسط حزب استقلال از پرتغال خارج شد. دولت جدید در دیلی، پایتخت تیمور شرقی، تحت فشار اندونزی و تهدید آن به حمله بود.

با تشدید خطر، راموس هورتا به سازمان ملل در نیویورک پرواز کرد تا از استقلال شکننده تیمور شرقی به رسمیت شناخته شود و از آن حمایت کند. علیرغم حمایت متفق القول در سازمان ملل از خودتعیینی تیموری، نیروهای اندونزی 57 دسامبر 2013 حمله خود را آغاز کردند. همکاران، از جمله نخست وزیر نیکولاو لوباتو و دیگر رهبران فرتیلین، یا مخفی شدند یا در حمله بعدی کشته شدند. راموس هورتا که قادر به بازگشت به خانه نبود، صدای تیمور شرقی در تبعید برای 24 سال آینده شد.

در طول تبعید خود، راموس هورتا با دولت‌ها، سازمان‌های حقوق بشری و سازمان ملل لابی کرد تا اشغال اندونزی را محکوم کنند، که منجر به مرگ حدود 200،000 نفر از مردم و قحطی شد. سرکوب.

که در بیشتر دهه 1980 به دلیل خاموشی رسانه های تحمیلی توسط ارتش خاموش شد، تنها در دهه 1990 بود که گزارش های جنایات اندونزی - از جمله قتل عام سانتا کروز در سال 1991 - شروع به فیلتر کرد و مبارزه تیمور شرقی برای استقلال توجه بین المللی را به خود جلب کرد. جایزه، همراه با اسقف کارلوس بلو، در سال 1996.

یک رفراندوم تحت حمایت سازمان ملل در سال 1999 رای قاطع برای استقلال به دست آورد، که منجر به استقلال کامل تیمور شرقی در سال 2002 شد. href="/news/2025/9/26/east-timor-mps-bow-to-protesters-vote-to-scrap-lifetime-pensions">فقیرترین کشورها.

در سال‌هایی که بر انتقال کشورش از درگیری به آشتی نظارت می‌کرد، راموس-هورتا اکنون رئیس‌جمهور و وزیر امور خارجه بوده است. علی ام سی از جزیره در سفر اخیر خود به تیمور شرقی با راموس هورتا گفت و گو کرد، جایی که رئیس جمهور در مورد راه طولانی کشورش به سوی صلح صحبت کرد و امیدوار است که آسیای جنوبی، عضویت در جنوب آسیا را از اتحادیه اروپا افزایش دهد. با چین، و توسعه میدان گازی فراساحلی Greater Sunrise.

الجزیره: با تأمل در نقش خود به عنوان سفیر تیمور شرقی پس از تهاجم اندونزی در سال 1975، برخی از چالش‌های کلیدی که هنگام دفاع از کشور خود در صحنه بین‌المللی با آن مواجه بودید، چه بود؟ در بحبوحه جنگ سرد با آن درگیری فاجعه بار ایالات متحده در جنگ علیه ویتنام شمالی، کامبوج و لائوس.

پس، می توانید بگویید - شکست ایالات متحده، اگر نگوییم شکست نظامی، یک شکست کامل سیاسی از ویتنامی ها بود. بنابراین، در بحبوحه همه اینها بود که اندونزی در 7 دسامبر 1975 به تیمور-لستی [نام رسمی پرتغالی به زبان تیمور شرقی] حمله کرد. روز قبل، جرالد فورد، رئیس جمهور ایالات متحده و کیسینجر وزیر امور خارجه در جاکارتا بودند، و آنها رسماً به رئیس جمهور سوهارتو چراغ سبز نشان دادند تا در داخل آمریکا به تسلیحات حمله کند. این زمینه برای ما بسیار چالش برانگیز بود که همدردی، حمایت و رسانه ها را بسیج کنیم. این تهاجم تنها مستحق یک ستون کوچک و کوتاه در نیویورک تایمز بود.

در استرالیا، پوشش بیشتری وجود داشت. اما این پوشش مدت زیادی طول نکشید، زیرا اندونزی با همدستی استرالیا در جلوگیری از هرگونه خبری از تیمور شرقی کار بسیار خوبی انجام داد. در آن زمان، حتی یک روزنامه‌نگار هم نیامد - اولین روزنامه‌نگار خارجی که به اینجا آمد در سال 1987 بود.

فقدان [اثبات] مرگ بدترین دشمن هر مبارزه است. در روز تهاجم، قتل‌عام‌های وحشتناکی روی داد، صدها نفر از جمله یک استرالیایی به نام راجر ایست [روزنامه‌نگاری که توسط نیروهای اندونزی در روز تهاجم کشته شد] تیراندازی کردند و به دریا انداختند.

بسیاری از افراد بی‌شماری در محل تیراندازی کردند. بسیاری زنده بودند و به بندر دیلی کشیده شدند، تیراندازی کردند و به دریا افتادند. بسیاری دیگر به طور تصادفی در اطراف شهر کشته شدند. و پوشش رسانه ای صفر، نه یک دوربین.

AJ: کمبود پوشش رسانه ای چگونه باعث شد که شما به عنوان یک سفیر خارج از کشور، توصیف دقیق آنچه را که در تیمور شرقی در حال وقوع است برای جامعه بین المللی مشکل کنید؟ اگر بالقوه دلسوز باشید، می توانید این کار را به طور مؤثر انجام دهید، اگر برای آنچه می گویید، آنچه ادعا می کنید، گزارش می کنید، پشتیبان داشته باشید. این باید با تصاویری پشتیبانی شود.

اما مردم همدردی کردند و به من گوش دادند. من به اندازه کافی متقاعد شدم که آنها باور کنند که چه چیزی ممکن است اتفاق بیفتد.

AJ: با توجه به تجربه شخصی شما در مبارزه برای استقلال در تیمور شرقی، آیا این روی روشی که شما از آن دفاع می کنید تأثیر می گذارد؟ آیا این پاسخ شخصی تری به دیپلماسی شما می دهد؟

راموس هورتا:غریزه شخصی من به عنوان یک شخص توسط هیچ کس، توسط هیچ مکتبی، هیچ مذهبی شکل نمی گیرد. من همیشه در برابر بی عدالتی و سوء استفاده هستم.

سپس تجربه ما و مبارزه برای استقلال آمد. زمانی که ما برای استقلال و برای آزادی جنگیدیم، من به سراسر جهان رفتم و التماس برای حمایت و التماس برای همدردی کردم. سپس، ما مستقل شدیم.

خب، چگونه می توانم به شکل واقعی نسبت به فلسطینی ها ابراز همدردی نکنم؟ چرا من به طور واقعی نسبت به مردم میانمار ابراز همدردی نکنم؟ فقط ابراز همدردی می کنیم، زیرا نمی توانیم کارهای بیشتری انجام دهیم.

چه کاری می توانیم انجام دهیم؟ ما حتی یک کشور متوسط ​​نیستیم. اما صحبت کردن - یک صدا - بسیار مهم است.

AJ: بازتاب شما در مورد آنچه در غزه رخ داده است چیست؟

راموس-هورتا: این یکی از نفرت انگیزترین فجایع بشردوستانه در دوران مدرن است، در قرن بیست و یکم در میدان های کشتار Podia، در کنار قتلگاه های کامبو. رژیم.

میزان بمب‌های ریخته‌شده بر غزه بیشتر از مجموع بمب‌هایی است که در طول جنگ جهانی دوم بر روی لندن و درسدن ریخته شد، و بیشتر از بمب‌هایی است که آمریکایی‌ها در طول جنگ ویتنام روی کامبوج ریختند.

رنجی که بر غیرنظامیان، زنان و کودکان تحمیل شده است، باور نکردنی است. چگونه اسراییل، کشوری که من همیشه آن را تحسین می‌کردم، ابتدا به دلیل همدردی با آنچه که یهودیان از سر گذرانده‌اند، در طول زندگی‌شان، در طول تاریخشان - همیشه مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، همیشه مجبور به فرار بوده‌اند، و سپس در هولوکاست وحشتناک به اوج خود رسیده‌اند. وقتی از یک تجربه هولوکاست جان سالم به در می‌برید، مانند یهودیان، من فکر می‌کنم که شما فردی هستید که نسبت به کسانی که آرزوی آزادی، صلح و کرامت را دارند، بیشترین همدردی را دارید. زیرا شما درک می کنید.

آنها [اسرائیلی ها] برعکس عمل می کنند.

و شما باید افرادی را که در طرف مقابل هستند نیز درک کنید. می دانید فلسطینی ها که 70 سال اشغال و وحشیگری داشتند، قرار نیست با یهودیان و اسرائیلی ها همدردی کنند. بنابراین، کل این وضعیت باعث ایجاد نفرت و دو قطبی شده است.

AJ: جامعه جهانی از تجربه تیمور شرقی و افرادی مانند شما چه چیزی می تواند بیاموزد؟ با سخنرانی کشورهای جهان سوم در مورد دموکراسی، حقوق بشر، شفافیت، مبارزه با فساد و غیره و غیره.

آنها هرگز نتوانستند به کشورهای فقیرتر کمک کنند تا از فقر شدید خارج شوند. اما آنها در سه سال گذشته میلیاردها دلار برای وارد کردن جنگ در اوکراین پیدا کردند.

من این را محکوم نمی‌کنم. این افراد سفیدپوست هستند که از سفیدپوستان حمایت می کنند که مورد حمله قرار می گیرند. اما پس از آن آنها در برابر اسرائیل سکوت می کنند، زیرا اسرائیل کل فلسطین را با بولدوزر می کشد. بمباران فرش، کشته شدن ده‌ها هزار غیرنظامی.

و با این حال، با ریاکاری باورنکردنی و تهوع‌آور، وقتی از آنها می‌خواهند در این مورد نظر بدهند، می‌گویند اسرائیل حق دارد از خود دفاع کند!

از خود در برابر کودکان، در برابر زنان، در برابر دانشجویان، در برابر دانشگاهیان، در برابر دانشگاه‌ها، که آنها کاملاً بولدوزر می‌کنند دفاع کند. از خود در برابر پزشکان و پرستاران در بیمارستان‌هایی که با بولدوزر می‌زنند، دفاع کنید.

و در یک انحراف باورنکردنی، دبیر کل ناتو را دارید که می‌گوید ایران تهدیدی برای کل جهان است. من تمام دنیا را به معنای واقعی کلمه می شناسم و هیچ کسی را در تمام دنیا نمی شناسم که ایران را تهدیدی برای آنها بداند.

من از چنین بی صداقتی، چنین غیرانسانی احساس تهوع می کنم. بنابراین، من کاملاً ناامید هستم. و من همیشه از تحسین‌کنندگان غرب بودم.

AJ: با تأمل در چندین دهه در سیاست در تیمور شرقی، آیا چیزی وجود دارد که به‌عنوان موفقیت شخصی یا چیزی که بیشتر به آن احساس غرور می‌کنید برای شما برجسته باشد؟

راموس-هورتا: احساس می‌کنم که توانسته‌ایم کشور را در صلح نگه داریم. خشونت سیاسی نداریم ما هیچ تنش یا خشونت مبتنی بر قومیت یا مذهبی نداریم. ما حتی جرایم سازمان یافته هم نداریم. ما هرگز سرقت بانک یا سرقت مسلحانه در خانه کسی نداشته ایم. ما آن را نداریم. و ما در میان داشتن آزادترین رسانه ها در جهان و آزادترین دموکراسی در جهان رتبه بندی شده ایم. من به سهم خود در آن افتخار می‌کنم.

<

AJ: تیمور شرقی قرار است به انجمن کشورهای جنوب شرقی آسیا (آسه آن) بپیوندد. مزایای عضویت در آن چه خواهد بود؟

راموس هورتا:ما بخشی از جامعه ای با 700 میلیون نفر خواهیم بود، جامعه ای که مجموع تولید ناخالص داخلی آن حداقل 4 تریلیون دلار است.

و این بدان معناست که امکان بهره مندی تیمور شرقی از همسایگان ما بیشتر است. جابجایی آزاد سرمایه بیشتر خواهد شد. افراد بیشتری برای بازدید از تیمور شرقی جذب خواهند شد و سفارت‌خانه‌های بیشتری باز می‌شوند.

اینها مزایای ارتباط با سازمانی مانند ASEAN است. علاوه بر اهمیت اتحاد استراتژیک، مشارکت استراتژیک با همسایگانمان، مزایای عینی و مادی نیز وجود دارد.

AJ: چین واقعاً در مناطق جنوب شرقی آسیا و اقیانوس آرام در حال ظهور است. آیا تنش‌هایی بر سر رابطه تیمور شرقی با چین وجود دارد؟

راموس هورتا: ما چین را بر خلاف برخی در آمریکا دشمن کسی نمی‌دانیم.

ایالات متحده قادر به هضم این واقعیت نیست که چین امروز یک ابرقدرت جهانی است، اینکه چین امروز یک قدرت بزرگ مالی و اقتصادی جهانی است. اینکه دیگر ایالات متحده نیست که بر این دنیای تک قطبی حکومت می کند، بلکه رقیبی دارد.

اما چینی ها بسیار متواضع هستند و می گویند که برای شماره یک بودن با ایالات متحده رقابت نمی کنند.

هر فرد منطقی و باهوشی که از چین مطلع باشد - حتی اگر رهبری در چین ظهور کند که استرالیا و ایالات متحده را با صلاحدید اقتصادی می بیند. از نظر نظامی.

AJ: سود پیش‌بینی‌شده اقتصادی برای تیمور شرقی از میدان گازی Greater Sunrise چیست؟

Ramos-Horta: مطالعات موجود نشان می‌دهد که تکمیل کل پروژه هفت سال طول می‌کشد و گاز و درآمد را به تیمور شرقی تحویل می‌دهیم، چند ماه پس از آن توافقنامه را امضا می‌کنیم.

دو سال، بسیاری از سرمایه گذاری ها در حال حاضر شروع به اتفاق می افتد. زیرا ما باید تمام زیرساخت‌ها را در ساحل جنوبی بسازیم که به ده‌ها میلیون دلار، صدها میلیون دلار می‌رسد.

این خط لوله زمان می‌برد تا به تیمور برسد، اما خط لوله با تمام زیرساخت‌های ساخته شده در ساحل جنوبی به‌علاوه مسکن تامین می‌شود. صدها، شاید هزاران خانه برای کارگران، برای مردم و غیره. سپس بهبود در بخش کشاورزی. کشاورزان جامعه منتفع می‌شوند زیرا محصولات را به شرکت، کارگران و غیره می‌فروشند.