سانتیاگو، شیلی (AP) - صحرای آتاکامای شیلی یکی از تاریک‌ترین نقاط روی زمین است، تاج جواهری برای ستاره‌شناسانی که برای مطالعه منشأ کیهان در این صحرای ناپذیر در امتداد سواحل اقیانوس آرام جمع می‌شوند.

یک تلاقی نادر از عوامل - باعث می‌شود که برخی از پروژه‌های زمینی، بزرگ‌ترین پروژه‌های زمینی خشک را به خانه ایده‌آلی برای آتاکاما تبدیل کند. آب و هوا، ارتفاع بالا و مهمتر از همه، انزوا از آلودگی نوری تمدن.

دانیلا گونزالس، مدیر اجرایی بنیاد آسمان شیلی، یک سازمان غیرانتفاعی که از کیفیت آسمان شبانه کشور دفاع می کند، گفت: «این یک کوکتل عالی برای نجوم است.

اما گروهی از دانشمندان برجسته در نامه‌ای سرگشاده به دولت شیلی که روز سه‌شنبه منتشر شد، هشدار دادند که ممکن است برای مدت طولانی‌تری اینطور نباشد.

یک شرکت خصوصی در حال ادامه برنامه‌های خود برای ساخت یک مجتمع عظیم انرژی تجدیدپذیر در چشمان یکی از پربارترین تأسیسات نجومی زمین - رصدخانه پارانال است که توسط یک کنسرسیوم بین‌المللی به نام رصدخانه جنوبی اروپا یا ESO اداره می‌شود.

در این نامه، 30 ستاره شناس مشهور بین المللی، از جمله راینهارد گنزل، برنده جایزه نوبل اخترفیزیک 2020 که بسیاری از تحقیقات برنده جایزه خود را در مورد سیاهچاله ها با تلسکوپ های ESO در صحرای آتاکاما انجام داد، این پروژه را "یک تهدید قریب الوقوع، توانایی ناشناخته" برای بشریت توصیف می کنند.

در این نامه آمده است: "این آسیب فراتر از مرزهای شیلی گسترش می یابد و جامعه علمی جهانی را تحت تاثیر قرار می دهد که بر مشاهدات انجام شده در Paranal برای مطالعه همه چیز از شکل گیری سیارات تا جهان اولیه متکی است."

"ما متقاعد شده‌ایم که توسعه اقتصادی و پیشرفت علمی می‌تواند و باید به نفع همه مردم شیلی باشد، اما نه به قیمت جبران‌ناپذیر یکی از پنجره‌های منحصربه‌فرد و غیرقابل تعویض زمین به جهان."

دانشمندان به گروهی از صداها ملحق می‌شوند که از دولت شیلی خواسته‌اند تا کارخانه تولید سوخت مبتنی بر هیدروژن را از زمانی که طرح یک سال پیش توسط AES شیلی رونمایی شد، شاخه‌ای از شرکت چندملیتی AES مستقر در آمریکا، جابه‌جا کند. مشاهدات و مطابق با مقررات سختگیرانه دولت شیلی در مورد آلودگی نوری.

این شرکت گفت: «ما اعتماد به قدرت نهادی کشور را تشویق می‌کنیم، که برای دهه‌ها اطمینان و حفاظت از محیط‌زیست را برای بخش‌های تولیدی متعدد تضمین کرده است.

این طرح، که هنوز در دست بررسی زیست‌محیطی است، خواستار ایجاد 3000 هکتار (7400 هکتار) مزارع انرژی بادی و خورشیدی، یک نیروگاه جدید نمک‌زدایی بندری است.

این نه تنها به معنای افزایش عمده در آلودگی نوری است، بلکه به معنای گرد و غبار جدید، ارتعاشات زمین و تشدید تلاطم اتمسفر است که ستاره ها را تار می کند و آنها را چشمک می زند. کارشناسان می گویند که همه اینها - فقط 3 کیلومتر (1.9 مایل) از تلسکوپ های پرقدرت رصدخانه پارانال - دید اهداف نجومی کلیدی را مختل می کند و می تواند مانع پیشرفت های علمی شود.

در بهترین مکان‌های جهان برای ستاره‌شناسی، ستارگان چشمک نمی‌زنند. آنها بسیار پایدار هستند و حتی کوچک‌ترین تلاطم مصنوعی این ویژگی‌ها را از بین می‌برد. آنها گم شده‌اند و از آنجایی که ما بزرگترین و حساس‌ترین تلسکوپ‌ها را در بهترین نقطه جهان داریم، اگر برای ما گم شوند، برای همه گم شده‌اند.

اگرچه این مناقشه ممکن است مختص شیلی باشد، جایی که 40 درصد زیرساخت‌های نجومی جهان را در خود جای داده است، اما این پروژه منعکس‌کننده تنش گسترده‌تر بین تاریکی طبیعی و صنعتی‌سازی است که کشورهای بی‌شماری را فراگرفته است، زیرا آلودگی نوری آسمان شب را هر سال حدود 10 درصد روشن‌تر می‌کند. راسکین هارتلی، مدیر اجرایی DarkSky International، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در توسکون که توسط ستاره شناسان تأسیس شده است، گفت: برخی از آخرین مکان های آسمان تاریک باقی مانده روی زمین، مانند صحرای آتاکاما، قله های کوه هاوایی، مناطق اطراف توسان، آریزونا.

"همه آنها اکنون در معرض خطر تجاوز به توسعه و معدن هستند. این در همه جا اتفاق می افتد."

___

DeBre از بوئنوس آیرس، آرژانتین گزارش داد.