نظرات رستوران ها: Dolores، Crevette، Zimmi's و Markette
در ماه نوامبر، ماهیرا ریورز و رایان ساتون - نامهایی که احتمالاً برای ناهارخوریهای نیویورکی آشنا هستند - بهعنوان منتقدان رستوران در تایمز شروع کردند و نظرات کوتاهی نوشتند که ستارههایی را به رستورانهای شهر نیویورک اهدا میکردند. کار آنها ابتدا سهشنبهها در خبرنامه کجا بخوریم (در اینجا مشترک شوید) ظاهر میشود، و هر ماه این نظرات در nytimes.com و روزنامه منتشر میشود.
منتقدان مشارکتکننده به دستورالعملهای اخلاقی تایمز پایبند هستند. و مانند سایر منتقدان ما هنگام بازدید از رستوران ها از قبل اطلاعی نمی دهند، چندین بار بازدید می کنند و سعی می کنند به صورت ناشناس میز رزرو کنند. آنها برای تمام وعده های غذایی خود هزینه می پردازند و تلاش می کنند تا همان تجربه غذاخوری را داشته باشند که هر مشتری می خواهد.
این چهار بررسی کوتاه اخیر آنهاست.

دولورس
★ | انتخاب منتقد
توسط رایان ساتن
"مکزیکو سیتی الهام گرفته شده" ممکن است عبارت آشپزی سال نیویورک باشد. این اصطلاحی است که برای اشاره به کیفیت (یا انتقال هیاهو) در دسته خاصی از رستوران های آمریکای لاتین استفاده می شود. اما در Dolores، واقع در اتاقی با نور شمع که بوی پوسته ذرت ذغالی میدهد، صاحبان آن شعار کمی خاصتر را امتحان میکنند.
کرسیدا گرینینگ و امیر دوپیرون (از وینونا)، که با سرآشپز دامیان اسکالانته پترسن همکاری میکنند، «کمیدا چیلانگا»، غذاهای مکزیکوسیتی را سرو میکنند. و این فقط حرف زدن P.R نیست. Dolores در غذاهای روشن و جسور تخصص دارد که همیشه به کانتیناهای قدیمی در سطح Yanqui راه پیدا نمی کنند.
پیشخدمت ها پاپادیلاهای ۴ دلاری، ماسا سرخ شده پر شده با پوره سیب زمینی داغ را بیرون می آورند. آنها در استخرهای کوچکی از سالساهای قرمز و سبز، کمی آتش بنزین برای کام می نشینند.
بوتاناس، یا تنقلات بار، به سرعت بیرون می آیند. آشپزها لوبیا فاوا را در ذرتهای بنفش و هوآزونتل (به نام بروکلی آزتک) در سرخکردههای پنیری میریزند.
در نیویورک، کیچارون معمولاً به چیزی ترد یا گوشتی ترجمه میشود. اینجا نیست: Dolores پوست خوک خود را در سالسا ورده خورش میدهد تا زمانی که بافت مرنگ نرمی به خود بگیرد.
Mr. دوپیرون دوست دارد موسسات معروف مکزیکوسیتی را بررسی کند. او به ال توریکس در زیر مدخل کوچینیتا پیبل اشاره می کند. تاکوهای رول شده پر از گوشت خوک ترشی شده با مرکبات. و او بار ال بوسکه را به خاطر تاکوهای لنگوا، تورتیلاهای ذرت ریز که مکعب هایی از زبان نمکی و زمزمه ای از پیاز را در خود جای می دهد، می داند. تاکوریاهای محلی تمایل دارند تاکوهای خود را بیش از حد بارگذاری کنند، اما لنگوا مطالعهای در مینیمالیسم است - به ارزش کامل یک گاو که در چند اینچ مربع گوشت و ماسا قرار داده شده است.
اگر هوا هنوز گرم است - یک عکس بلند - با یک پالومای گازدار در دست، زیر سایه بان گل همیشه بهار بنشینید. برای لحظهای، این تکه درختکاری شده از Bedford-Stuyvesant کمی شبیه به La Condesa است.
در واقع از مکزیک سیتی الهام گرفته شده است. a diner en blanc.اعتبار...کالین کلارک برای نیویورک تایمز
<99&picture=weet alt="" src="https://static01.nyt.com/images/2025/12/31/multimedia/30FD-BRIEF-REVIEW-Crevette-10-vkjw/30FD-BRIEF-R EVIEW-Crevette-10-vkjw-mobileMasterAt3x-v28.jpg?auto=webp&quality=90">کروت
★
توسط >>
آقای شیمانسکی با طراحی از آب های یخی اقیانوس اطلس، بشقاب هایی از غذاهای دریایی خام را با دقتی مشابه برخی پیشخوان های سوشی جمع می کند. ساشیمی سیسیلی، برداشتی از یک غذای محبوب در انبار صدف سوان در سانفرانسیسکو، اخیراً برش هایی از گوش ماهی سرد، ماهی تن، قزل آلا و ماهی سیاه آغشته به روغن زیتون علفی و مشت های کیپر آب نمک را به نمایش گذاشته است. کارپاچیوی میگوی قرمز، آنقدر نازک و شفاف است که میتواند برای ورقههای لاردو بگذرد، انعطافپذیر و شیرین است.
اما شام خود را به سردی و به سختی پختهنشده محدود نکنید. جوجه طلایی کبابی آقای Szymanski از ماریناد سس ماهی، عمق خوش طعم خود را به دست میآورد. به هر حال برای ما مردم خوراکی با طلایی متفاوت همراه است: سیب زمینی سرخ شده ترد و شور. لوبیا کره در یک آبگوشت سبزیجات با پیستو گیاهی اسیدی با طراوت به مهارت آقای شیمانسکی در لایهبندی طعمها و بافتها اشاره دارد. یک سیخ مورسیلا و مرگوئز به سادگی خوشمزه است.
منو زمین (و دریا) زیادی را پوشش میدهد، اما گاهی اوقات ممکن است غرق در ایدهها باشد، مانند نسخهای خطی که در انتظار ویرایشگر است. برای هر غذای موفق، غذای دیگری وجود دارد که کمی کج می شود، مانند پیش غذای کلم کبابی که کمی سخاوتمندانه در سس غلیظ حمام کرده باشد.
اتاق ناهار خوری و بار سفید کاری شده رستوران، حس و حال تابستانی یک غذای سفید را دارد. اما زمستان جذابیت های خود را نیز به ارمغان می آورد. یک تورت شکلاتی تیره، صاف مانند کره، مخصوصاً در یک ضیافت دنج زیر نور کم، که با غروب زودهنگام فصل هدیه داده شده است، مناسب است. برج ها.اعتبار...کالین کلارک برای نیویورک تایمز

زیمی
★★ | انتخاب منتقد
توسط رایان ساتون
وانیل در محافل خاصی به ملایمت شهرت دارد. لوبیای باریک دارای چنان معانی عمیقی از متوسط است که یک تبلیغ جدید Google با نشان دادن دستگاههای آنها به صورت لکههایی از سرویس نرم کم رنگ، کاربران آیفون را به تمسخر میگیرد.
Zimmi's را وارد کنید. رستوران West Village اینجاست تا ویژگی ذاتی وانیل را به ما یادآوری کند.
این بستنی با غلافهای تاهیتی زیادی درست میشود که قاشق به نظر خاکستری میآید. طعم غلیظی از کرم دارد و عطری را به نمایش می گذارد که یادآور گل ختمی فانتزی است. یکی از همراهان گفت: "من آن را به عنوان وانیل نمی شناسم." این دسر ترسی از بیگانه شدن ندارد.
در شهری مملو از رستورانهای بزرگ، Zimmi's، از سرآشپز ماکسیم پرادیه و رستوراندار جنی گوئیزیو، یک اغذیه فروشی ساز سازش ناپذیر است که به گوشتهای استیک یا برجهای صدفی تکیه نمیکند. در این اتاق کوچک، پرده از خیابان بدفورد، افرادی که به نظر میرسند به بخش آلپاکا در نوردستروم حمله کردهاند، دریچههای ولوم پر از کوئنلهای هوادار پایک میخورند.
آقای. پرادیه، سابقاً در لودی، غذاهایی را به نمایش می گذارد که به آشپزی منطقه ای در حومه فرانسه ادای احترام می کنند. سوکای ترد با بوتارگای برش خورده، کم رنگ نارنجی و عمیقاً شور می آید. سرآشپز یک سوپ کنگر فرنگی آماده می کند و قابض بودن خفیف آن را با یک تکه فوی برش می دهد. او خورشهای لطیف سوپ میفرستد و اجازه میدهد زیتونهای سیاه بلدی بلندتر از بره علفدار صحبت کنند. و مرغ را در یک سس تند موتارد، آغشته به خامه غلیظ و مملو از طعم و مزه گیاهی خیس میکند.
برای دسر، مادلین پروستی گزینهای است، اما من تارت به را دوست دارم. همراه با مقداری از چیزی است که ممکن است نسبت به آن احساس داشته باشید.

توسط >>
فریترها، مانند چند غذای دیگر، با ایده ای شروع می شوند که ریشه در دریای کارائیب دارد، جایی که M.Ris. اما بیشتر اوقات، احترام به ارائه سبک و آنچه که رستوران آن را نفوذ اروپایی مینامد، غذا را از طعم و مزه غذاهای کارائیب دور میکند.
مرغ، در عین آبدار بودن، با سس پری پری تیزتر از سرکه، و مزرعه دوغ که هر چیز دیگری را غرق میکند، پنهان میشود. سس bouillabaisse در یک ظرف میگو کبابی به قدری تصفیه شده است که طعم عمیق اقیانوسی آن فیلتر شده است. اگر خود میگو چند ثانیه کمتر کباب می شد، بهتر بود از گرانولای ترد چیلی عالی در بالا قدردانی می کردم.
این منو برای به اشتراک گذاشتن در میزهایی طراحی شده است که خیلی بزرگتر از یک کلاهک بزرگ نیستند، که می تواند یک بازی آزاردهنده تتریس بشقاب را ایجاد کند. توصیه میکنم در نوار پهن بنشینید، ترجیحاً با دستور گراتن دم گاوآشپز، یک غذای پر از ادویه و چدار پولنتا را در آغوش بگیرید. از لینگوین میگوی سنگی، غذای دیگری که اسیدیته آن را فراگرفته بگذرید.
تعدادی از این نگرانیها آنقدر اساسی هستند که نمیتوان آنها را در آشپزخانه حل کرد. از آنجا که حتی اگر تعالی به شدت به اجرا بستگی داشته باشد، این نیز درست است که یک رستوران عالی با ایده های خوب شروع می شود. و خوشبختانه، منوی Markette پر از آنها است.
آشپزی نیویورک تایمز را در اینستاگرام، فیس بوک، یوتیوب، TikTok و TikTok و . بهروزرسانیهای منظم از آشپزی نیویورک تایمز را با پیشنهادات دستور پخت، نکات آشپزی و توصیههای خرید دریافت کنید.