این آلبوم نزدیک به سه میلیون نسخه فروخت و آن را به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال‌های اخیر تبدیل کرد. اسمالوود آشکارا در مورد مبارزه مداوم خود با افسردگی بالینی صحبت کرد و اینکه چگونه در طول زمان یاد گرفت که احساسات غم و اندوه و بی کفایتی خود را به موسیقی خود منتقل کند.

او یکی از شناخته شده ترین آهنگ های خود را به نام "Tal Praise" پس از ماه ها صرف مراقبت از مادر پیرش و همچنین برای دوستی که در حال مرگ بر اثر سرطان بود، نوشت. برای نوشتن یک ترانه ترحم آمیز، اما خدا مرا به اجرای یک آهنگ ستایش کشاند، "من ستایش تو را می خواهم، مهم نیست که در چه موقعیتی هستی، خوب یا بد." این در مورد اعتماد به او است." مادرش Mabel (Locklear) Smallwood خانه را اداره می کرد و پدرش کشیش C.L. اسمالوود، یک واعظ دوره گرد بود که وقتی ریچارد 10 ساله بود، خانواده را در واشنگتن اسکان داد، جایی که کلیسای باپتیست معبد وحدت را تأسیس کرد.

ریچارد با پدرش که مرتباً او را کتک می‌زد، رابطه تیره‌آمیزی داشت. در همان زمان، ریچارد به شدت درگیر برنامه موسیقی در معبد یونیتی بود، تحصیلات اولیه ای که او را در مسیر حرفه ای در انجیل قرار داد.

او به همان اندازه از مادرش الهام گرفته بود، عاشق موسیقی کلاسیک که او را به اجراهای ارکستر سمفونیک ملی برد و قبل از مرگش یک پیانوی بزرگ برای او خرید. آقای اسمالوود پدر بیولوژیکی او نبود. او گفت، بلکه ریچارد محصول رابطه کوتاهی بود که او با واعظ دیگری داشت که نامش را به خاطر نمی آورد.

در دبیرستان، معلمی که اخیراً از دانشگاه هاوارد فارغ التحصیل شده بود، روبرتا فلک، تشویق شد که به دنبال حرفه خوانندگی خود برود.

آقای. اسمالوود در هاوارد موسیقی تحصیل کرد، جایی که همکلاسی ها و دوستانش شامل فیلیسیا رشاد بازیگر، دانی هاتاوی خواننده و نوازنده کیبورد و دبی آلن بازیگر و خواننده بودند. او در سال 1971 فارغ التحصیل شد.

او بعداً برای تحصیل الهیات به هاوارد بازگشت و در سال 2004 مدرک کارشناسی ارشد الهیات دریافت کرد.

او قبل از تأسیس ریچارد اسمال‌وود خوانندگان در یونیتی، دروس خصوصی موسیقی تدریس کرد و گروه کر را در معبد یونیتی هدایت کرد. اسمال‌وود برای سه رئیس‌جمهور - ریچارد ام. نیکسون، رونالد ریگان و بیل کلینتون - اجرا کرد و او و ریچارد اسمال‌وود سینگرها در سال 1989، اندکی قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تور شوروی را برگزار کردند.

آقای. اسمال وود هرگز ازدواج نکرد. از او دو برادر ناتنی و سه خواهر خوانده به یادگار مانده است.

ریچارد اسمال وود سینگرها هشت آلبوم از سال 1982 تا 1996 منتشر کردند، زمانی که آقای اسمال وود گروه را متلاشی کرد. او به زودی یک برنامه جدید به نام Vision را شروع کرد که به اجرای آن ادامه داد تا اینکه مشکلات سلامتی او نتوانست شرکت کند.

Mr. اسمال‌وود در طول حرفه‌اش افتخارات متعددی دریافت کرد، از جمله در سال 2006 به تالار مشاهیر انجیل راه یافت. در سال 2024، ارکستر سمفونیک ملی جشنی دو روزه به مناسبت تولد 75 سالگی او در مرکز کندی برگزار کرد.

آقای اسمالوود در سال 2015 به واشنگتن پست گفت: "آهنگ های درد ماندگار هستند." رفته است."