NAIVASHA، کنیا (AP) - هنگامی که Dickson Ngome برای اولین بار مزرعه خود را در دریاچه Naivasha در دره Rift کنیا در سال 2008 اجاره کرد، بیش از 2 کیلومتر (1.2 مایل) از ساحل فاصله داشت. مزرعه در 1.5 جریب (0.6 هکتار) زمین حاصلخیز بود و او سبزیجات را برای فروش در بازارهای محلی پرورش می داد.

در آن زمان، دریاچه در حال عقب نشینی بود و مردم نگران بودند که ممکن است به طور کامل خشک شود. اما از سال 2011، ساحل بیش از پیش نزدیکتر شده است. باران‌ها از اوایل امسال، در سپتامبر شروع شد و ماه‌ها متوقف نشد.

یک روز صبح در اواخر اکتبر، نگوم و خانواده‌اش از خواب بیدار شدند تا خانه و مزرعه‌شان را در داخل دریاچه پیدا کنند. سطح دریاچه یک شبه بالا رفته بود و حدود یک فوت آب همه چیز را پوشانده بود.

رز وافولا، همسر نگومه، به آسوشیتدپرس گفت: «به نظر می‌رسید که دریاچه از خانه‌های ما دور است. "و سپس یک شب ما شوکه شدیم که خانه هایمان را آب گرفتیم. آب از هیچ جا آمد."

دانشمندان می گویند که تغییرات آب و هوایی باعث افزایش باران شد

این زوج و چهار فرزندشان مجبور به ترک خانه شده اند و در طبقه اول مدرسه متروکه ای در آن نزدیکی چادر زده اند.

حدود 5000 نفر به دلیل افزایش سطح دریاچه نایواشا در سال جاری آواره شدند. برخی از دانشمندان سطوح بالاتر را به افزایش بارندگی های ناشی از تغییرات آب و هوایی نسبت می دهند، اگرچه ممکن است عوامل دیگری باعث افزایش مداوم دریاچه در دهه گذشته شده باشد.

این دریاچه یک نقطه داغ گردشگری است و توسط مزارع احاطه شده است که عمدتاً گل هایی را پرورش می دهند که با افزایش سطح دریاچه به تدریج در آب ناپدید می شوند.

افزایش سطح در نایواشا جدا نشده است: دریاچه بارینگو کنیا، دریاچه ناکورو و دریاچه تورکانا - همه در دره ریفت - به مدت 15 سال به طور پیوسته در حال افزایش بوده اند.

سیمون اونیور، که در دانشگاه کنیاتا در نایروبی، پایتخت کنیا، برنامه‌ریزی زیست‌محیطی تدریس می‌کند، می‌گوید: «دریاچه‌ها تقریباً از بالاترین سطحی که تا به حال رسیده‌اند بالا رفته‌اند.

افزایش سطح دریاچه ده‌ها هزار نفر را جابجا کرد

یک مطالعه در مجله هیدرولوژی در سال گذشته نشان داد که مناطق دریاچه‌ای در شرق آفریقا بین سال‌های 2011 تا 2023 به میزان 71822 کیلومتر مربع (27730 مایل مربع) افزایش یافته است. طبق مطالعه‌ای که در آن سال توسط وزارت محیط‌زیست کنیا و برنامه توسعه سازمان ملل متحد انجام شد.

در بارینگو، ساختمان‌های زیر آب که در سال‌های 2020 و 2021 خبرساز شدند، هنوز زیر آب هستند.

در دریاچه بارینگو، آب تقریباً 14 متر بالا رفت. «همه چیز زیر و رو شد، کاملاً زیر. ساختمان‌هایی مانند هتل‌های بلوک دریاچه بارینگو دیگر هرگز دیده نخواهند شد."

مزارع گل در حال شکست است

دریاچه نایواشا نیز به طور پیوسته افزایش یافته است و "سه چهارم برخی از مزارع گل را در برگرفته است." به گفته وزارت امور خارجه کنیا، در سال 2024 و ارائه 40 درصد از حجم گل رز فروخته شده در اتحادیه اروپا.

تحقیقات قابل توجهی در مورد دلایل پدیدۀ دریاچه های افزایش یافته انجام شده است: یک مطالعه در سال 2021 در مورد افزایش دریاچه های دره ریفت کنیا توسط مدیر هواشناسی کنیایی

مدیر هواشناسی کنیا در حال حاضر Muita> انجام شد.

مویتا گفت: «محققانی وجود دارند که محرک هایی را زمین شناسی و دیگران با دلایلی مانند عوامل سیاره ای ارائه می دهند. اداره هواشناسی کنیا دریافت که افزایش سطح آب با الگوهای بارندگی و تغییرات دما مرتبط است. زمانی که باران‌ها فراوان است، با افزایش سطح آب‌های دریاچه دره ریفت همسو می‌شود."

رسوب‌گذاری نیز یک عامل است. مویتا می‌گوید: «بر اساس تحقیقاتی که خوانده‌ام، رسوبات زیادی به‌ویژه از فعالیت‌های مرتبط با کشاورزی وجود دارد که به این دریاچه‌ها می‌ریزد.

«آشفتگی» سال‌ها پیش توسط دولت ایجاد شد

نشان رسمی آب بالای نایواشا در 1892.8 متر (6210 فوت) بالاتر از سطح دریا توسط انجمن ساحلی در سال 1906 مشخص شد و امروزه هنوز توسط نقشه‌برداران استفاده می‌شود. این بدان معناست که سیل امسال هنوز تقریباً یک متر (3 فوت) زیر سطح بالا بود.

این همچنین به این معنی است که جامعه کیهوتو در دریاچه نایواشا که در آن انگوم‌ها در آن زندگی می‌کردند، در زمین‌های ساحلی قرار دارد - زمینی که زیر سطح آب زیاد است و فقط می‌تواند تحت مالکیت دولت باشد. وانجالا، مدیر کل انجمن ساحلی دریاچه نایواشا، که حدود 120 سال پیش تأسیس شد و از آن زمان تاکنون سوابق دقیقی از سطح آب دریاچه نگه داشته است.

به گفته وانجالا، در آن زمان، به یک کشاورز "اجاره موقت کشاورزی" در کیهوتو داده شد. وقتی بعداً آب گرفت و کشاورز وسایل خود را جمع کرد و رفت، کارگران مزرعه در زمین ماندند و بعداً درخواست تقسیم بندی کردند که مورد تأیید قرار گرفت. در 60 سال عجیب و غریب از آن زمان، یک شهرک کامل در زمینی رشد کرده است که رسماً برای اجاره یا فروش نیست. وانجالا گفت:

این اولین باری نیست که سیل می‌آید. خیلی نادر است که آب تا این حد بالا بیاید. این تسلی کمی برای مردمی است که در اثر سیل امسال آواره شده‌اند و اکنون نمی‌توانند بدون خطر رویارویی با اسب‌های آبی به خانه برگردند.

برای حمایت از این افراد، شهرستان تلاش‌های خود را بر جایی متمرکز می‌کند که بیشترین نیاز را دارد.

جویس نسس، افسر ارشد مدیریت بلایای طبیعی در شهرستان ناکورو، که بر دریاچه نایواشا نظارت می‌کند، می‌گوید: «ما به عنوان یک وضعیت اضطراری با این موضوع برخورد می‌کنیم. "دولت شهرستان کامیون هایی را برای کمک به جابجایی خانواده ها فراهم کرده است. ما به پرداخت اجاره بها برای کسانی که بودجه مالی ندارند کمک کرده ایم."

دانشمندانی مانند Onywere و Muita به راه حل های طولانی مدت امیدوارند. آیا می‌توانستیم این را پیش‌بینی کنیم تا بتوانیم زیرساخت‌های بهتری را در مناطق کم خطر انجام دهیم؟» اونیور گفت.

مویتا می‌خواهد شاهد تلاش‌های هماهنگ‌تر جهانی برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی، و همچنین راه‌حل‌های محلی و مبتنی بر طبیعت با محوریت دانش بومی باشد، مانند «کشاورزی حفاظت‌شده، جایی که اختلالات بسیار محدودی در زمین وجود دارد،» برای کاهش رسوب دریاچه‌ها. مدرسه با فرزندانشان از آنجایی که سایر نقاط جهان مشتاقانه منتظر تعطیلات و سال جدید هستند، آینده آنها نامشخص است. افزایش مداوم دریاچه نایواشا در 15 سال گذشته نوید خوبی ندارد: آنها نمی دانند که مزرعه آنها چه زمانی به زمین خشک باز خواهد گشت یا نه.

___

برای اطلاعات بیشتر در مورد آفریقا و توسعه: https://apnews.com/hub/africa-pulse

آسوشیتدپرس از بنیاد گیتس حمایت مالی برای پوشش بهداشت جهانی و توسعه در آفریقا دریافت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستانه، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org پیدا کنید.