علم گمشده مجموعه‌ای از حساب‌های جاری دانشمندانی است که پس از کاهش بودجه توسط دولت ترامپ، شغل یا بودجه خود را از دست داده‌اند. گفتگوها برای وضوح و طولانی بودن ویرایش شده اند. به همین دلیل است که ما این کار را انجام می دهیم.

مارینا ونس: من از 2 سال - بیش از 0 سال دانشجو در برزیل در مقطع لیسانس، روی کیفیت هوا کار کرده ام. من به مدت هشت سال برای دکترا و به عنوان یک محقق فوق دکترا در ویرجینیا Tech بودم و سپس در سال 2016 به دانشگاه کلرادو آمدم.

من در برزیل بزرگ شدم و اهل جزیره ای در مکانی بسیار مرطوب هستم. آتش‌سوزی‌های جنگلی در جایی که من از آنجا آمده‌ام اصلاً بزرگ نیستند. و سپس در ویرجینیا زندگی کردم، من هم در معرض آنها نبودم.

اولین تابستانم را در اینجا به یاد می‌آورم. از پنجره خانه شهری که اجاره کرده بودم، می‌توانستم توده‌ای از دود ناشی از آتش سوزی در کوه‌های فلاتیرون را ببینم. وقتی از خانه شهری خود بیرون آمدم، می‌توانستم آن ستون را از دور ببینم و بوی دود را حس می‌کردم. و من فکر کردم، "این واقعا مهم است."

من کمک هزینه ای به مبلغ 549000 دلار برای مطالعه آتش سوزی های جنگلی دریافت کردم. من از فیلم "Twister" الهام گرفتم - دانشمندان نمونه هایی را در دنیای واقعی جمع آوری کردند. ایده این بود که آتش سوزی را هر کجا که باشد شکار کنیم.

ما می‌خواستیم در مکانی باشیم که مردم در خانه‌هایشان پناه بگیرند. اگر آتش سوزی رخ دهد، شما به خانه خود می روید و همه درها و پنجره ها را می بندید. دیوارها، پنجره ها و درهای خانه ها مانند یک فیلتر عمل می کنند. اما داده‌های بسیار کمی وجود دارد که نشان می‌دهد با نفوذ اندازه ذرات در خانه چه اتفاقی می‌افتد.

اندازه یک ذره تعیین می‌کند که به کجا ختم می‌شود. ذراتی که واقعاً بسیار کوچک هستند به سطحی می چسبند، بنابراین از هوا خارج می شوند. ذراتی که واقعا بزرگ هستند به احتمال زیاد از طریق گرانش ته نشین می شوند. و سپس شما این ذرات را دارید که صدها نانومتر اندازه دارند و مدت بیشتری در هوا معلق می مانند. احتمال استنشاق آنها بیشتر است.

بنابراین ما به یافتن این خانه‌ها، اندازه‌گیری ذرات معلق در داخل و خارج از خانه فکر می‌کردیم. ما قصد داشتیم مداخلاتی را توسعه دهیم که استفاده از آنها برای مردم ارزان و آسان باشد - پاک کننده های هوای قابل حمل، چنین چیزهایی.

کمک مالی قرار بود در سه سال هزینه شود. برنامه این بود که تحقیقات را تا آگوست 2026 انجام دهیم. من این دانشجوی جدید فوق العاده را به عنوان دکترای جدید استخدام کردم. دانشجو برای این پروژه اولین اعزام واقعی او، که معلوم شد تنها بود، آتش الک در وایومینگ در سپتامبر 2024 بود. ما خانه ای اجاره کردیم و او حدود شش ساعت رانندگی کرد تا به آنجا برسد. او توانست از فضای داخلی و خارجی نمونه برداری کند. اگر یک پاک کننده هوا در این اتاق مستقر کنیم، چقدر با دود آتش سوزی کار می کند؟ او همه اینها را بررسی می کرد و بسیار امیدوارکننده به نظر می رسید.

در 24 آوریل، داشتم ایمیل ها را در هنگام صبحانه چک می کردم، و ایمیلی از EPA وجود داشت. در آن نوشته شده بود، "ضمیمه خاتمه جایزه شما از سوی U.S. E.P.A." فقط یک فایل pdf بود. در این بیانیه آمده است: "اهداف این جایزه دیگر با اولویت های تامین مالی EPA سازگار نیست." من باید تقریباً 360000 دلار برمی‌گرداندم.

نمی‌توانم چیزی بیشتر از درک آتش‌سوزی‌های جنگلی و محافظت از مردم در خانه‌هایشان مرتبط با مأموریت E.P.A تصور کنم. این برای من ناامید کننده و گیج کننده است. این نوعی از تحقیقات است که می تواند تأثیر مستقیم و فوری داشته باشد - نه 10 یا 20 سال در آینده، اما امسال، زمانی که آتش سوزی بعدی رخ دهد.

مارینا ونس یک مهندس محیط زیست در دانشگاه کلرادو است. src="https://vp.nyt.com/video/2025/12/19/157766_1_26HS-LOSTSCI-VANCE-01-gbhq_wg_480p.mp4">