بوستون (AP) - چهار قایقران آفریقای جنوبی در تعطیلات آخر هفته در مسابقات معتبر Head of Charles Regatta در بوستون به عنوان اولین خدمه رنگین پوست از این کشور که در سطح بین المللی رقابت می کنند، تاریخ سازی می کنند. آینده قایقرانان..

رقابتی پارویی در بین انگلیسی‌هایی که هم آفریقای جنوبی و هم ایالات متحده کنونی را مستعمره کردند، سرچشمه می‌گیرد، اما از نظر تاریخی بخش‌های زیادی از جمعیت‌هایی را که در آنجا زندگی می‌کردند از تفریحات روی آب محروم می‌کردند. چارلز رگاتا، چهارشنبه، 15 اکتبر 2025، در بوستون.. (AP Photo/Rodrique Ngowi)

پاروزنان آفریقای جنوبی، از چپ، شلدون کریشناسامی، لوازی-تسبو زوانه، لبون موخسنگ، و سپیتله لشیلو در رودخانه چارلز به منظور آماده سازی برای سر مسابقه چارلز رگاتا، چهارشنبه، 15 اکتبر 2025، در بوستون.. (AP Photo/NRowi) تمرین می کنند.

در سال‌های اخیر، شبکه‌ای از حامیان، ورزشکارانی را از سراسر جهان جمع‌آوری کرده‌اند که با چندین نفر برای اولین بار برای نمایندگی در چارلز به اوج خود رسید: اولین زنان 8+ سیاه‌پوست از ایالات متحده، یک زن بومی 4+ و یک زن بومی 4+، در میان دیگران. هدایت و هدایت پاروزنان، در حالی که 4+ یک قایق جارو چهار پارو با یک قایقران..

لوازی-تسبو زوانه، یک جوان 23 ساله که در ژرمیستون، آفریقای جنوبی، در شرق ژوهانسبورگ تمرین می کند، گفت که او و قایقرانش بسیار آگاه هستند که الگوهایی برای قایقرانان جوان هستند. "تله های زیادی وجود داشته است، بسیاری از آنها وجود داشته است موانع.”

▶ با جدیدترین ایالات متحده به‌روز باشید.. اخبار با عضویت در کانال واتس‌اپ ما..

زوانه با پوشیدن رنگ‌های کیپ روئینگ غربی، گفت میراث فقر و نابرابری اقتصادی که نتیجه سیاست‌های نژادپرستانه مانند آپارتاید در آفریقای جنوبی و سایرین اعمال شده در ایالات متحده است، "داستان ما را به عنوان یکی از خشونت‌ها و ظلم و ستم در درجه دوم شکل داده و روایت می‌کند."

او درباره بازخوانی روایت‌های نادرست گفت: «داستان متفاوتی برای ما وجود دارد، اما انجام کار برای رسیدن به آن کار ساده‌ای نیست.»

عدم دسترسی، نه کمبود استعداد

آرشای کوپر که بنیادش برای آوردن خدمه آفریقای جنوبی به چارلز و همچنین خدمه ورزشکارانی از ایالات متحده کار می کرد، گفت: قایقرانانی که سفیدپوست نیستند یا از پیشینه های مرفه در آمریکا و آفریقای جنوبی هستند با بسیاری از مسائل مشابه روبرو هستند. تجهیزات.. پوسته قایقرانی به تنهایی ده ها هزار هزینه دارد دلار..

کوپر، که در سال 1997 به اولین تیم قایقرانی دبیرستان سیاهپوست آمریکا در شیکاگو پیوست، گفت: "محدودیت‌های ساختاری وجود دارد، نادیده گرفته شده است."

در هر دو کشور، برخی از مدارس دولتی - که ورزشکاران رنگین‌پوست بیشتر در آن شرکت می‌کنند - به برخی از انواع برنامه‌های قایقرانی دسترسی دارند. اما تجهیزات قدیمی‌تر و مربیان مبتدی‌تر است و رقابت با مدارس خصوصی با منابع بیشتر را دشوار می‌کند. و پرینستون - موسساتی که کسانی را که از آن بودند کنار گذاشتند پیشینه طبقه کارگر و نه سفیدپوست یا مرد..

پاروزنان آفریقای جنوبی در رودخانه چارلز به منظور آماده سازی برای سر مسابقات چارلز رگاتا، چهارشنبه، 15 اکتبر 2025 در بوستون تمرین می کنند.. (عکس آسوشیتدپرس/لیا ویلینگهام)

پاروزنان آفریقای جنوبی در رودخانه چارلز برای آماده شدن برای سر مسابقات چارلز رگاتا، چهارشنبه، اکتبر، تمرین می کنند. 15، 2025 در بوستون.. (عکس آسوشیتدپرس/لیا ویلینگهام)

تحلیل سال 2016 توسط U.S. Rowing نشان داد که قایقرانی معمولی اغلب به عنوان "سفیدپوست و از یک جامعه طبقه متوسط یا بالای حومه شهر آمده است" تلقی می شود. یک مطالعه در سال 2021 در مورد جنسیت و نژاد در ورزش توسط NCAA نشان داد که در بین قایقرانان زن دانشگاهی، فقط 2٪ به عنوان سیاهپوست شناخته می شوند، در حالی که 5٪ هیسپانیک به عنوان ورزشکار آسیایی شناخته می شوند. در میان 45 ورزش مورد نظر NCAA در میان سومین ورزش کم تنوع قرار گرفته است.

دنیس آکوینو، آمریکایی فیلیپینی و یکی از بنیانگذاران پادکست غیرانتفاعی Rowing in Color، که اولین مسابقه زنان تمام سیاه پوست چارلز 8+ را در سال 2022 سازماندهی کرد، گفت: "برای اکثر افراد رنگین پوست، آنها تنها رنگین پوست در قایق هستند." مسائل.. سال گذشته، اولین مسابقه کشتیرانی چهار نفر بومی با دست‌های قرمز رنگ‌شده روی پاروها و صورت‌هایشان برای ادای احترام به زنان بومی کشته‌شده و مفقود، مسیر را طی کردند.

آکینو گفت که او گفت که او و تیمش امسال به دلیل سیاست‌های اخیر ایالات متحده که تنوع دولت، برابری و ابتکارات را محدود می‌کند، احساس می‌کنیم که او و تیمش یک لایه فوریت بیشتری احساس می‌کنند..

به هر حال، او گفت.. "این در مورد جوانان و مردم در هر سنی که این قایق ها را می بینند و نه تنها طنین می بینند، بلکه احساس می کنند دیده می شوند و در ورزشی که همه ما دوست داریم، حضور دارند.

اتصال به آب در آفریقای جنوبی

مربی مایکل اورتلپ گفت که بسیاری از ورزشکاران دانشگاهی که او معمولاً در شهر ساحلی جنوب غربی کیپ تاون مربیگری می کند، فداکاری های قابل توجهی انجام می دهند تا حتی برای تمرین به قایق رانی برسند. بیشتر آنها در شهرستان هایی که قبلاً جدا شده بودند زندگی می کنند.. برخی از صبح‌ها، او پیام‌هایی از قایقرانان دریافت می‌کند که می‌گویند به دلیل هشدار گروه‌ها در محله‌ها و تیراندازی‌ها نمی‌توانند در تمرین شرکت کنند. بخشی از بودجه بنیاد کوپر به پرداخت هزینه اتوبوس برای جمع‌آوری ورزشکاران برای تمرین کمک کرده است. کافه تریا برای یک هفته بدون غذا یا هر نوع محل اقامت. آنها نادر نیستند.» اورتلپ گفت.

زوان، که برای اولین بار پارویی را در سن 14 سالگی شروع کرد، گفت که روزانه چندین مینی اتوبوس برای رسیدن به دریاچه ویکتوریا، در نزدیکی ژوهانسبورگ، استفاده می کند.

پاروزنان آفریقای جنوبی پس از تمرین، قایق خود را در چهارشنبه، 15 اکتبر 2025 (AP Photo/Willing) در بوستون لی حمل می کنند.

پاروزنان آفریقای جنوبی قایق خود را پس از تمرین چهارشنبه، 15 اکتبر 2025، در بوستون حمل می کنند.. (AP Photo/Leah Willingham)

خانه قایقرانی محلی که در آن او برای مسابقه در بوستون آماده می‌شود، یکی از بسیاری از قایق‌خانه‌هایی که در سواحل رودخانه چارلز قرار دارند، با امکاناتی که او به آن عادت کرده است بسیار فاصله دارد. مکان - این یک است لوکس.. اگر چیزی باشد، این یک تجربه یک بار در زندگی است.» او گفت: «هر روز سوار آب می‌شوم، هر روز که اینجا را ترک می‌کنیم، هر روز مناظر مختلفی را می‌بینیم... همیشه پشت سرم این است که این برای من عادی نیست، اما برای شخص دیگری است.»

"من فکر می کنم ما خوش شانس تر هستیم که می توانیم به این فضاها نزدیک شویم، اما رسیدن به آن فضاها از هر چیزی سخت تر شده است."