واشنگتن (AP) - گزارش‌های تحقیقاتی جدید در مورد یک سری از حوادث نامناسب و پرهزینه نیروی دریایی در طول کمپین به رهبری ایالات متحده علیه شورشیان حوثی یمن نشان می‌دهد که شدیدترین نبرد دریایی که سرویس نظامی از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون با آن مواجه بوده است، تلفات کشتی‌ها و پرسنل را در بر می‌گیرد.

چهار گزارش آتش‌سوزی در دسامبر 20 را پوشش می‌دهد. رزمناو USS Gettysburg به دو جت جنگنده از ناو هواپیمابر USS Harry S. Truman شلیک کرد، یکی را سرنگون کرد، همچنین برخورد ترومن با یک کشتی تجاری و از دست دادن دو جت چند میلیون دلاری دیگر از ناو به حوادث ناگوار در اوایل سال جاری.

عکسی از هواپیمای معمولی که توسط هواپیما گرفته شده بود، تنها یک عکس از این هواپیما نیست. حملاتی که باعث استرس خدمه شد، اما همچنین سایر خواسته های عملیاتی که بر رهبران ارشد فشار وارد کرد تا جایی که کاپیتان و ناوبر کشتی به شدت دچار کمبود خواب شدند. این فقط در نیمه راه استقرار هشت ماهه بود که در ابتدا قرار بود شش ماه طول بکشد.

یک گزارش همچنین نشان داد که در برخی از قسمت‌های کشتی، عملیات‌های رزمی شدید «به بی‌حسی در میان خدمه انجامید» و برخی ملوانان «هدف نقش خود را در مأموریت از دست دادند.»

این چهار حادثه ناگوار قابل پیشگیری بیش از 100 میلیون دلار در سه فروند هواپیمای گم‌شده و صدمات به ترومن و همچنین آسیب‌دیدگی به چندین ملوان هزینه بر داشت. در حالی که هیچ کس فوت نکرد، چندین مورد از حوادث ناگوار تنها به چند ثانیه زمان واکنش بستگی داشت.

«یک زنگ بیدارباش» برای نیروی دریایی

تحقیق در مورد برخورد ترومن با یک کشتی تجاری گفت که «اگر برخورد 100 فوت جلوتر رخ می‌داد، احتمالاً ضربه محفظه اسکله با 120 ملوان خوابیده را سوراخ می‌کرد.»

کاپ. در این گزارش آمده است که دیو اسنودن، فرمانده ترومن در آن زمان، "زاویه برخورد را کاهش داد، و زمان برخورد را به تعویق انداخت، که احتمالاً از خسارات بیشتر و تلفات احتمالی جانی جلوگیری کرد" در ثانیه‌های قبل از برخورد.

مصادف با ترومن یک "صدای بیدارباش" برای نیروی دریایی در مورد خطرات ناوهای جنگی و پایان دادن به آن‌ها است. مارتین، یک محقق ارشد سیاست در RAND و یک کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی.

"پیام واضح از این استقرار این است که نیروی دریایی آماده مقابله با واقعیت نبرد گسترده نیست" مارتین گفت، و افزود که ترومن "بدیهی است که در نقطه‌ای بود که در نقطه‌ای بود که در یک لبه ژنده‌دار بود. پرتاب پهپادها و موشک ها به کشتی ها در دریای سرخ در بحبوحه جنگ بین اسرائیل و حماس در غزه. عملیات نظامی ایالات متحده برای مقابله با حوثی‌ها در زمان جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا آغاز شد و رئیس‌جمهور دونالد ترامپ به کارزار انتخاباتی ادامه داد.

این با یک کمپین بمباران یک ماهه در اوایل سال جاری به اوج خود رسید، که طی آن، وزیر دفاع، پیت هگزث، اطلاعات حساسی را در مورد حمله از طریق چت سیگنال به اشتراک گذاشت. بازرس کل پنتاگون روز پنجشنبه گفت که این اقدام سربازان آمریکایی را در معرض خطر قرار می دهد، حتی اگر هگزت این اختیار را داشت که این مطالب را از حالت طبقه بندی خارج کند.

پاسخگویی نامشخص پس از حوادث بزرگ

معلوم نیست که نیروی دریایی چه کاری انجام داد تا بیشتر ملوانان و رهبران درگیر را به حساب بیاورد زیرا آن بخش ها در گزارش ها ویرایش شده بودند. نیروی دریایی حدود یک هفته پس از برخورد با کشتی تجاری، اسنودن را علناً از فرماندهی خلاص کرد.

Adm. جیمز کیلبی، دومین افسر عالی رتبه نیروی دریایی، روز پنجشنبه به خبرنگاران اطمینان داد که "اقدامات پاسخگویی در همه اپراتورهای درگیر" در این چهار اتفاق ناگوار انجام شده است، اما او هیچ جزئیاتی ارائه نکرد.

مارتین از RAND گفت که باید پاسخگویی فردی وجود داشته باشد، اما افزود که "بعضی از این موارد مربوط به نیروی دریایی است که متوجه می شود چه چیزی بیش از حد اتفاق می افتد و خیلی درخواست می کند که خیلی اتفاق بیفتد. مارتین گفت: «سطح تهدید هوایی که از طرف حوثی‌ها می‌آمد، چیزی شبیه به آنچه از چین دریافت می‌کنید نیست، اما برای استرس کافی بود.» "و من فکر می کنم آنچه شما دیدید شکنندگی زیادی در آمادگی و آماده سازی بود."

هر چهار تحقیق حول محور ترومن می چرخد. این کشتی سومین ناو هواپیمابر اعزامی به منطقه بود که در دسامبر 2024 وارد شد.

شلیک به هواپیماهای جنگنده آمریکایی و برخورد در دریا

ترومن اولین حمله دفاعی خود را علیه حوثی‌ها در 22 دسامبر 2024 انجام داد و سایر کشتی‌های گروه حمله ناو هواپیمابر چندین ساعت به دفاع از موشک‌های کروز تلافی‌جویانه و گروه‌های حمله پهپادهای آمریکایی پرداختند. چندین جت جنگنده F/A-18F از ترومن را با موشک های حوثی بیشتر اشتباه گرفت و به دو فروند از آنها شلیک کرد. گزارشی که به شدت ویرایش شده بود عمدتاً به ملوانان مرکز اطلاعات رزمی گتیسبورگ به دلیل آموزش ضعیف و تکیه بیش از حد به فناوری که با مشکلاتی مواجه شده بود، مقصر بود.

نیروها از یک جت قبل از اصابت موشک به بیرون پرتاب شدند، در حالی که کشتی موشک دوم را کمی قبل از برخورد متوقف کرد.

در ماه فوریه، ملوانان کشتی ترومن به بازرسان گفتند که فشار "برنامه ای تحت فشار و فرهنگ "فقط انجامش بده" را احساس می کنند.

هنگامی که پس از بازدید از بندر آماده بازگشت به دریای سرخ شد، مجبور شد از میان آب‌های بسیار قاچاق در خارج از کانال سوئز عبور کند. افسری با عقب‌تر از برنامه، ناو هواپیمابر عظیم الجثه را با سرعتی رانندگی کرد که بازرسان بعداً آن را ناامن خواندند. تقریباً یک مایل و نیم نیاز بود تا پس از توقف موتورها متوقف شود.

از آنجایی که یک کشتی تجاری در مسیر ناو حمل می‌شد، این افسر اقدام کافی برای فرار از خطر انجام نداد و اقدامات خود را به‌عنوان عامل اصلی برخورد ذکر کرد. فرمانده و ناوبر کشتی نیز به دلیل عدم درک کامل خطرات ترانزیت مقصر بودند.

از دست دادن دو جت دیگر نیروی دریایی

کاپیتان کریستوفر هیل، فرمانده جدید، به بازرسان گفت، هنگامی که کشتی به دریای سرخ بازگشت، خدمه در حال انجام عملیات رزمی بودند و از 15 مارس "هر روز با استثنا پرواز می کردند". آشیانه ها هواپیما را به اطراف حرکت می دادند. هنگامی که ترومن با چرخش شروع به کج شدن کرد، جت شروع به لیز خوردن کرد.

ملوانانی که جت را جابجا می‌کردند به بازرسان گفتند که وقتی هواپیما از عرشه لیز خورد و به اقیانوس رفت، چرخ‌های فرود آن علی‌رغم اینکه ملوان داخل هواپیما «فعالانه تلاش می‌کرد تا ترمز کند» می‌چرخید.

سرعت عملیاتی عملیات پرواز رزمی مانع از اسکراب‌های منظم 10 روزه» شد.

در ماه مه، یک جت جنگنده F/A-18F هنگام فرود بر روی ترومن از دریا عبور کرد. تحقیقات نشان داد که کابلی که برای متوقف کردن جت 50000 پوندی طراحی شده بود تنها در چند صد فوت در اواسط فرود شکست. دلیل آن این است که تعمیر و نگهداری ضعیف در تجهیزات به این معنی است که سیستم بخش مهمی را از دست داده است.

پس از مطالعه تحقیقات، فرمانده وقت گروه ضربت ترومن، دریاسالار شان بیلی، گفت که تعمیر و نگهداری مجاز است "تا سطح خرابی فاحش کاهش یابد." سرعت عملیاتی را به عنوان یکی از مهم‌ترین چالش‌ها برای ملوانانی که وظیفه نگهداری تجهیزات را دارند، شناسایی کرد.