باید نوک تیز، مخروطی شکل و عاری از حشرات یا بیماری بود، در یک منطقه باز رشد می کرد تا اندام های آن توسط درختان دیگر شلوغ نشود.

و باید در دسترس بود، با جاده ای به اندازه کافی نزدیک برای انتقال تجهیزات سنگین در سراسر ایالت و جابجایی تجهیزات سنگین در سراسر ایالت

نه نامزد نهایی ظاهر شدند - پنج صنوبر سفید در جنوب نوادا و چهار صنوبر قرمز در شمال.

آمودی گفت: "فورا، آنتن رقابتی من بالا می‌رود." درختان، اما به او گفته شد که نمی تواند. در عوض، او از یکی از کارمندان خود خواست تا جزوه ای به اندازه یک دفترچه تلفن کوچک تهیه کند که در آن اهمیت تاریخی منطقه به تفصیل شرح داده شده بود. او به طور استراتژیک اشاره کرد که شهرستان کلارک در زمان ایجاد این ایالت بخشی از نوادا نبود.

Amodei همچنین نامزدهای محلی را شناسایی کرد. در سفر برای دیدن آنها، او عکس های مسابقه را بررسی کرد.

آمودی گفت: «مثل این است که نوار تیمی را که می‌خواهید پخش کنید تماشا می‌کنید، و می‌گویید: «اوه، ما کشته می‌شویم».

هوپ وقتی یک درخت بی عیب و نقص را دید - Silver Belle.

حشره‌شناسان و پاتولوژیست‌ها و همچنین زیستگاه درختان را بررسی کردند. صنوبر قرمز مستعد ابتلا به قارچی به نام زنگ، دارواش کوتوله و نوعی سوسک پوستی است که به عنوان "نقوش حکاکی" شناخته می شود. انواع خاصی از پروانه‌های کاترپیلار دوست دارند سوزن‌های درخت صنوبر را بجوند - برخی از درختان نوادای جنوبی شواهدی از آسیب شب پره نشان دادند.

لئو گفت: «شما فقط به درخت‌ها نگاه نمی‌کنید، بلکه به آنچه در اطراف آنها می‌گذرد نگاه می‌کنید. "این می تواند نشانه ای باشد."

در پایان، Silver Belle برنده شد.

Silver Belle با رشد متوسط ​​1 فوت در سال قبل از برداشت، تقریباً 50 سال سن دارد و خدمات جنگلداری آن را به عنوان حلقه های رشد "تأثیرگذار" معرفی کرده است. لیائو گفت که اگر درخت برداشت نمی شد، می توانست تا 250 سال عمر کند.

سفر برون شهری Silver Belle

مایکل پورتر، یک راننده کامیون تخت برای حمل و نقل سوئیفت، وظیفه رانندگی تریلر 80 فوتی - از جمله کابین، طول دکل حدود 100 فوت - را در سراسر کشور داشت.

او قبل از شروع سفر به ایندیپندنت نوادا گفت: «قطعاً کمی استرس‌زا و اعصاب‌برانگیز است.

قبل از اینکه برای انجام این کار به خدمت گرفته شود، طولانی‌ترین محموله‌ای که او کشیده بود، یک تریلر 60 فوتی بود.

در صورت بروز هر گونه مشکلی، این درخت بیمه شده بود، اما در صورت وقوع آن، با قانون محلی مواجه می‌شد. در مواجهه با سکسکه های غیرمنتظره.

پورتر قبل از ترک رینو گفت: «این قطعاً یکی از مواردی است که من نمی خواهم بدانم چگونه کار می کند. "هدف این است که آن را سالم و دست نخورده به آنجا برسانیم."

سیلور بل او را خرج کرد - به گفته باکلی، از درخت به عنوان یک ماده مانند یک قایق یاد می شود - در یک جعبه چوبی وسیع با برزنت های سنگین سفر می کند. در توقفگاه‌های عمومی در طول مسیر به سمت شرق، برزنت‌ها پوست کنده شدند تا مردم بتوانند به شاخه‌های او نگاه کنند.

بیش از 1 میلیون دلار کمک نقدی و غیرنقدی به بودجه سفر درخت کمک کرد. حامیان مالی جرثقیل، کامیون و سوخت را تامین کردند و مجوزهای لازم برای حمل و نقل نقره ای را از طریق جوامع محلی تضمین کردند.

"کریستینا بوث، مسئول درخت کریسمس کنگره ایالات متحده در انجمن جنگلبانان آمریکایی

به عنوان تازه ترین سفر جنگل داران آمریکا، گفت: "این واقعا کمک می کند زمانی که ما با این سازمان های مختلف که مجموعه ای از مهارت ها را دارند تماس می گیریم." روزانه 10 تا 15 گالن آب در طول حمل و نقل از مثانه 80 گالنی و قابل پر کردن مجدد ساخته شده از موادی شبیه به قایق رودخانه می نوشید.

پس از برداشت سیلور بل، جنگل بانان پایه درخت را صاف کردند، حدود یک اینچ موم را در انتهای آن گذاشتند، سپس لئو را گرم کردند تا موم را ببندد. تسمه های جغجغه ای مثانه را که روی گهواره ای قرار گرفته بود، در جای خود نگه می داشتند.

این درخت برای تازه ماندن تا حد امکان به آب نیاز دارد، اکنون که دیگر سیستم ریشه ای ندارد. مثانه نوعی سیستم ریشه کاذب ایجاد می کند که درخت می تواند به آن ضربه بزند و آب را به داخل سلول های درختان می کشد (اگرچه در برخی مواقع درخت دیگر قادر به جذب رطوبت کافی نخواهد بود).

لئو به شوخی گفت: "این یک درخت زامبی است." ده ها شاخه از درخت صنوبر قرمز دیگری برداشت شد که می تواند جایگزین هر یک از شاخه های Silver Belle شود که در حین حمل و نقل آسیب دیده اند. پس از اینکه معمار کاپیتول درخت را دریافت کرد، باکلی گفت: «این وظیفه اوست که آن را زیبا کند. شاخه‌های آسیب‌دیده با اندام‌های تکمیلی جایگزین شدند و در جای خود پیچ ​​شدند.

در روز جمعه، 21 نوامبر، زمانی که جرثقیل او را در چمن غربی ایستاد، درخت به کاپیتول رسید. تا روز دوشنبه، او با یک نمونه سالم از بیش از 23000 زیورآلات (بیش از دو برابر تعداد درخواستی سازمان جنگل) نوادان که برای درخت ارسال کرده بودند، آراسته شد. قرار بود کل هیئت کنگره نوادا در مراسم رسمی نورافشانی درخت شرکت کنند. لئو گفت:

و بعد از تعطیلات؟

بالا و شاخه‌ها مالچ پاشی خواهند شد. لیائو گفت که پایه درخت به اندازه‌های کوچک‌تر آسیاب می‌شود و مقداری از آن به جنگل ملی Humboldt-Toiyabe برمی‌گردد تا تغییر کاربری داده یا به نمایش گذاشته شود.

Amodei روی طرحی کار می‌کند تا به میراث Silver Belle کمک کند تا زنده بماند. او گفت که موزه راه‌آهن ایالت نوادا در کارسون سیتی در حال نمایش چوب در یک نمایشگر دقیق تاریخی است.

او گفت: «اگر کسی ایده بهتری داشته باشد، ما مطمئناً آن را بررسی خواهیم کرد. "اما من به شدت احساس می کنم که باید به خانه بیاید."

___

این داستان در ابتدا توسط The Nevada Independent منتشر شد و از طریق مشارکت با Associated Press توزیع شد.