در سانی‌ساید، کوئینز، مردم قبل از افتتاح نانوایی بیرون صف می‌کشند تا یک دونات بریوش بخرند که لعاب آن بنفش شگفت‌انگیزی می‌درخشد. در پاریس، مردم لاته های بنفش رنگ با رایحه ای ملایم و آجیلی می نوشند. در ملبورن، استرالیا، رنگ بنفش شیرینی ملایمی به نان‌های متقاطع داغ می‌دهد.

ماده رایج در این اقلام اوبه یا یام بنفش فیلیپینی است و گرسنگی جدید جهان برای آن شروع به فشار آوردن به افرادی که آن را پرورش می‌دهند، شده است. این کشور سالانه بیش از 14000 تن از آن را رشد می دهد و به عنوان برترین تولید کننده جهان در نظر گرفته می شود.

در بالای تپه و در میان درختان در Benguet، استان کوهستانی در فیلیپین، Teresita Emilio زمین را اسکن کرد و یک کنده تقریباً با چشم غیرمسلح یافت. او قبل از استفاده از دستکش‌هایش به آرامی اطراف آن را با میله‌ای فلزی کند.

خانم امیلیو، 62 ساله، در حالی که به سوراخ باریک می‌رسید، گفت: «باید مراقب باشم. ممکن است به آن آسیب برسانم. او کشید.

Snap. او که در آغوشش نشسته بود، چیزی را بیرون کشید که شبیه یک شاخه درخت پژمرده به اندازه یک نوزاد تازه متولد شده بود. در قاعده سر آن، جایی که ریشه به ساقه متصل می شود، رنگ بنفش را می تابید. اوب خام.

خانم امیلیو گفت: «خیلی زیاد نیست.

از آنجایی که ube در سطح جهانی جایگاه خود را به دست آورده است، کشاورزان فیلیپینی مانند خانم امیلیو به سختی این کار را انجام می دهند. در خانه، غده - که بومی کشور است و بیشتر در زمین های کوچک و فصلی رشد می کند - مدت هاست که به مربا، بستنی و کیک تبدیل شده است. اکنون رنگ فتوژنیک و طعم لطیف آن به دامن زدن به شوق ویروسی کمک کرده است - فشار بر فیلیپین برای عرضه بیشتر، حتی در شرایطی که تغییرات اقلیمی محصول را تخریب می‌کند و تولیدکنندگان در چین و ویتنام، یاس‌های بنفش خود را افزایش می‌دهند.

چریل ناتیویداد-کابالرو، مسئول اداره مخفی کشور، گفت: «این ماچای جدید است. محصولات با ارزش بالا، که شامل ube می شود. «با توجه به نیازهای روزافزون ناشی از افزایش تقاضا، اکنون باید سیستم را بهبود بخشیم.»

پایگاه‌های اطلاعاتی اصلی غذا و کشاورزی سازمان ملل، صادرات اوب را از دیگر سیب‌زمینی‌ها نشان نمی‌دهند، اما مقامات و دانشمندان می‌گویند بی‌خطر است که فیلیپین را تولیدکننده پیشرو در جهان فرض کنیم. این کشور که سنت طولانی در استفاده از اوبه برای شیرینی دارد، در پرورش انواع معطر مورد استفاده برای دسرها عملاً تنهاست.

خانم نتیویداد-کابالرو گفت: "ما هنوز هم تولیدکننده برتر هستیم." "برای مدت طولانی، کشورهای دیگر حتی نمی‌دانستند ube چیست و حتی آن را با انواع ارغوانی سیب‌زمینی شیرین اشتباه می‌گیرند. اما آنها کاملاً متفاوت هستند."

بر اساس داده‌های مصرف محلی در دو سال گذشته، تولید سالانه ube از بیش از 15000 تن در سال 2021 به حدود 14000 تن کاهش یافته است. با این حال، صادرات در سال های اخیر چهار برابر شده و به بیش از 200 تن در سال رسیده است که بیش از نیمی از آن به ایالات متحده محدود شده است. فیلیپین حتی مجبور شده است مقداری اوب از ویتنام وارد کند تا تقاضای محلی را برآورده کند.

خانم Natividad-Caballero گفت: "عرضه ناخالص به سختی پاسخگوی تقاضا است." مرکز پردازش در دانشگاه دولتی Benguet در لاترینیداد در ماه دسامبر.

همه این هیاهو بر سر ube برای خانم امیلیو تازگی دارد. او پرورش آن را در دوران کودکی در تپه‌های بنگه یاد گرفت و مادرش را در ردیف‌هایی از آناناس، زردچوبه و پاندان دنبال کرد. غده هایی که او کنده کرد برای همسایگان و خریدارانی بود که به کوه پیمودند. هیچ شباهتی به اشتهای دنیا نداشت که او اکنون به آن غذا می‌دهد.

خانم امیلیو گفت: «آن‌وقت خیلی اوبه داشتم. «حتی آنها را دور می‌اندازم.»

او گفت: «اکنون، آنها در راه رفتن هستند.

یکی از دلایل کمبود اوب، کمبود «مواد کاشت» است، قطعات بریده‌شده‌ای که کشاورزان برای رشد قطعات جدید دفن می‌کنند.

خانم. امیلیو گفت که کشاورزانی مانند او تقریباً تمام محصول خود را به دلیل قیمت بالاتر می‌فروشند. تا پایان فصل برداشت، کمی برای بریدن و کاشت باقی مانده است. در حالی که می توان آن را از دانه رشد داد، این روش بسیار کند و غیرقابل اعتماد است.

حدود 12 ساعت با ماشین به سمت جنوب، جنلین بانیرس، یک پرورش‌دهنده اوبی در شهر روستایی San Francinco در جنوب استان کوئن در استان جنوبی معمای او گفت: "من سعی کردم از کشاورزان دیگر خرید کنم، اما آنها نیز مواد کاشت ندارند." گریس بکیان، محقق برجسته Ube در دانشگاه ایالتی بنگیت، گفت: این گیاه در فصول خشک و مرطوب مجمع‌الجزایر استوایی رشد می‌کند.

خاک خشک و نور شدید خورشید اوب را ریشه‌دار می‌کند و برگ‌ریزی می‌کند. سپس باران غده ها را متورم می کند، گاهی اوقات تا 30 پوند. اما این نظم هواشناسی به دلیل تغییرات آب و هوایی تغییر کرده است.

خانم بانارس گفت: «اکنون، شما هرگز نمی‌دانید چه زمانی باران می‌بارد و چه زمانی آفتابی خواهد بود.

ماه‌های سنتی «خشک» اکنون بارندگی به همراه دارند، زیرا طوفان‌های قوی‌تر اغلب جزایر را در هم می‌کوبند. در نوامبر امسال، در آغاز برداشت اوب، دو طوفان در یک هفته به مجمع الجزایر برخورد کردند.

اگر باران زیاد باشد، اوب خفه می‌شود و دوباره به خاک می‌پاشد. اگر بادهای شدید تعداد زیادی برگ را خرد کند، گیاهان نور خورشید را خیلی کم جذب کرده و پژمرده می شوند. وقتی تمام هکتارها از بین می روند، کشاورزان هیچ راه حل سریعی ندارند. آنها منتظرند تا فصل کاشت بعدی دوباره شروع شود.