«من دیوانه شدم، به دلیل نیاز به دیدن آنچه که انسان در درونش دیوانه شده بود» و ماشین» (2017)، توسط روزنامه نگار پتر ولف. "وقتی بافت آنها را کشف کردم، لحظات شگفت انگیزی را تجربه کردم. خودم را متقاعد کردم که تحت شرایط خاص، همه چیز می تواند زندگی کاملاً متفاوتی با معنا و هدفی متفاوت داشته باشد."

به عنوان طراح لباس، آقای پیستک روی بیش از 100 فیلم کار کرد، از جمله سه فیلم به کارگردانی دوستش میلوس فورمن: "La899" و "The People V89". فلینت» (1996). این دو در طول خدمت سربازی اجباری خود در چکسلواکی کمونیستی با یکدیگر ملاقات کردند.

وقتی کمونیسم در اواخر دهه 1980 سقوط کرد، رئیس جمهور جدید کشور، نویسنده مخالف واسلاو هاول، به آقای پیستک مأموریت داد تا لباس‌های جدیدی برای گارد قلعه پراگ طراحی کند.

به آقای هاول گفت: «ما نمی‌توانیم تاریخ را با کلاه قرمز رنگ تغییر دهیم. پیستک. "من می خواهم مردم تغییر را ببینند - که ما در آغاز هستیم."

آقای. پیستک کت‌های پشمی آبی با شکوهی را خلق کرد که با منگوله‌هایی به رنگ‌های قرمز، سفید و آبی - رنگ‌های پرچم ملی چک - تزئین شده بود. او همچنین کلبه‌هایی را که نگهبانان در آن ایستاده بودند و حتی رنگ سرنیزه‌های آن‌ها را دوباره طراحی کرد.

«به این ترتیب یکی از جاذبه‌های گردشگری پراگ متولد شد: تعویض ظهر نگهبان در دروازه اصلی و اولین حیاط قلعه پراگ.

در سلسله مراتب آقای پیستک، هر چند که در سلسله مراتب نقاشی آقای پیستک، سلسله مراتب بالاتری داشت. او در سال 1985 به واشنگتن پست گفت: "او آنچه را که می خواهد بیان می کند - این ایده و مسئولیت اوست." او در کتاب آقای ولف گفت: «از طریق این شکل تمرکز، می‌توانم فشار ذهنی 14 روز کار فشرده در استودیو را متعادل کنم. "بعد از آن، نشستن در یک ماشین سریع، جایی که همه چیز در یک چشم به هم زدن بین شما و ماشین انجام می شود - این داروی من بود."

طراحی لباس فقط هزینه ها را پرداخت کرد.

او پس از برنده شدن جایزه اسکار گفت: "من نمی خواهم طراحی لباس انجام دهم." "این کار از نقاشی ها زمان می برد."

اما تا حدودی این نقاشی بود که او را به عنوان یک طراح با استعداد تبدیل کرد. کت‌های سفید کرم رنگ او با نقوش گل‌های پیچیده و دیگر خلاقیت‌های استادانه برای «آمادئوس» برگرفته از آثاری بود که هنرمندان قرن هجدهم مانند فراگونارد و واتو او را تحسین می‌کردند. دبورا نادولمن لندیس، که هزینه‌های فیلم را طراحی کرد، گفت: «به‌عنوان یک نقاش، او لبه‌های کادر را درک می‌کرد.» در یک مصاحبه او عمق میدان را درک می‌کرد. او می‌دانست که چگونه یک ایده را در زندگی واقعی ترسیم کند.

آقای پیستک علاوه بر برد برای «آمادئوس»، نامزدی اسکار را برای مجموعه دیگری از لباس‌های قرن هجدهم دریافت کرد، لباس‌های اشراف فرانسوی در «Valmont»، اقتباس آقای فورمن از Choderlos decloousan 178. رابط ها."

تئودور پیستک در تاریخ 325، 19 اکتبر در پراگ به دنیا آمد. پدرش که تئودور پیستک نیز نام داشت و مادرش ماری زنیسکووا از بازیگران سینمای چک بودند.

او در دوران بزرگ‌تر شدن، عاشق ماشین‌ها بود و این را از پدربزرگش که فورد می‌فروخت و ماشین مسابقه‌ای داشت، یاد گرفت.

گفت: «یکی از اولین ماشین‌هایی است که آقای من در پنجره نگاه می‌کند. کتاب ولف. "مثل امروز نبود. فقط هر 10 دقیقه یک ماشین وجود داشت. و وقتی یک ماشین جالب در خیابان توقف کرد، من از پله ها پایین رفتم تا آن را بررسی کنم."

آقا. پیستک معتقد بود استعداد ذاتی در نقاشی دارد که از پدربزرگش فرانتیسک زنیسک که آثارش در مجموعه گالری ملی پراگ است به ارث رسیده است. در سال 1952، آقای پیستک در آکادمی هنرهای زیبا در پراگ ثبت نام کرد، جایی که در آنجا نقاشی خواند و در سال 1958 فارغ التحصیل شد.

در همان زمان، آقای پیستک با فرانتیسک ولاسیل فیلمساز آشنا شد که او را برای کار در "کبوتر سفید" (1960) استخدام کرد. همکاری آنها در دهه 1960 با فیلم های دوره قرون وسطی تحسین شده "Marketa Lazarova" و "The Valley of Bees" ادامه یافت.

پیش از این مدت، آقای پیستک در حال شعبده بازی چندین زندگی بود. او گفت که برای رانندگان خودروهای مسابقه ای همکارش، "در پیست به یک کنجکاوی تبدیل شد." راننده.اعتبار...از طریق خانواده پیستک

آقای پیستک علاوه بر پسرش یان، پسر دیگری به نام مارتین به یادگار گذاشت. یک نوه؛ و دو نوه همسرش، ورا، از او فوت کرد.

بی‌تردید «آمادئوس» ادعای شهرت بین‌المللی آقای پیستک بود. او با بازآفرینی دنیای موتزارت، در دهه 1980 الهام بخش یک مینی روند مد شد.

اندکی پس از اسکار، در نمایشگاه دنی نوبل طراح بریتانیایی در نیویورک شرکت کرد. با بازی موتزارت در پس‌زمینه، مدل‌ها با جلیقه‌های طرح‌دار، ژاکت‌های سوارکاری، دامن‌های شیپوری و کلاه گیس‌های سفید بیرون آمدند.

آقای نوبل به آقای پیستک گفت: «فیلم شما را دیدم، و ناگهان متوجه شدم که این روحیه مناسبی برای لباس‌ها بود. همه چیز در حال تبدیل شدن به چیزهای گیج‌کننده و شیطنت‌آمیز بود. درست است."

به زودی، به نظر می رسید که آقای پیستک سر صحنه فیلمبرداری "آمادئوس" زندگی می کند.

او در سال 2012 به Vice گفت: "وقتی به پیاده روی می رفتم احساس می کردم با افرادی روبرو می شدم که لباس هایم را پوشیده بودند." زواید."