در برخی موارد، یک مهاجر ممکن است در معرض چندین حرکت باشد و D.H.S. مقامات به دادستان‌های آژانس در سراسر کشور گفته‌اند که طبق راهنمایی آژانس به‌دست‌آمده توسط نیویورک تایمز، باید تا آنجا که ممکن است توافقنامه‌های کشورهای ثالث را برای یک مهاجر خاص فهرست کنند.

اما از آنجایی که این رویه گسترش یافته است، با اخراج به اوگاندا، بیش از ۷۰۰۰ مایل از وکلای مهاجر، به دلیل تقصیر برخی از وکلای مهاجر، تحت نظارت بیشتری قرار گرفته است. خشن.

در روز جمعه، D.H.S. بر اساس سندی که روزنامه تایمز به دست آورده است، وکلا دستور جدیدی صادر کردند مبنی بر اینکه درخواست اخراج به اوگاندا فقط برای مهاجران دیگر کشورهای آفریقایی قابل ارائه است. برای درخواست هایی که قبلاً به اوگاندا ارسال شده بود، به وکلا دستور داد که "به سرعت برای پس گرفتن آنها اقدام کنند". این شامل پرونده پرمخاطب هنگ گوان، شهروند چینی است که پس از ثبت نظارت اویغورها، در ایالات متحده درخواست پناهندگی کرد.

وکلا که نماینده مهاجران و دانشمندانی هستند که سیستم پناهندگی را مطالعه می‌کنند، این طرح‌ها را آخرین تلاش برای از بین بردن حمایت‌های بین‌المللی حقوق بشر می‌دانند که رئیس‌جمهور ترامپ در اولین پرونده این قانون فدرال را محکوم کرده است. چند پناهجو و گروه حقوق مهاجر که در ماه سپتامبر زنده شدند، ادعا می‌کنند که موافقت‌نامه‌های پناهندگی کشور ثالث غیرقانونی است و تلاشی برای فرار از تعهدات بین‌المللی ایالات متحده است.

برای دهه‌ها، فردی که وارد ایالات متحده می‌شود و درخواست پناهندگی می‌کند، اجازه دارد در این کشور زندگی و کار کند، در حالی که پرونده در حال انجام است. مسیرهای قانونی برای ورود به ایالات متحده، درخواست های پناهندگی در سال های اخیر زیاد شده است. در حال حاضر تعداد پرونده های معوقه تقریباً به چهار میلیون پرونده می رسد و زمان انتظار برای جلسات استماع تقریباً چهار سال و در برخی موارد بیشتر است. این به نوبه خود سیستم پناهندگی را به هدفی برای منتقدان از سراسر طیف سیاسی تبدیل کرده است. آنها استدلال می‌کنند که سیستم شکسته، مهاجرانی را با ادعاهایی تشویق می‌کند که طبق قوانین بین‌الملل شایستگی کمی دارند یا فاقد شایستگی هستند تا از شکل امداد به عنوان مطمئن‌ترین مسیر برای حداقل چندین سال ماندن در کشور استفاده کنند.

در اولین دوره ریاست جمهوری خود، آقای ترامپ، که یک بدبین آشکار نسبت به روش‌های پناهجویان تقریباً به عنوان روش پناهجویان، شروع کرد. در سال 2024، رئیس جمهور جوزف آر. بایدن جونیور از پناهندگی مهاجران در مرز ایالات متحده و مکزیک پس از رسیدن گذرگاه های مرزی به بالاترین حد خود جلوگیری کرد، سیاستی که باعث شد این تعداد بعداً به شدت کاهش یابد.

از زمان بازگشت آقای ترامپ به کاخ سفید، دولت وی تهاجمی ترین اقدامات خود را علیه این سیستم انجام داده است. این سازمان به وکلای امنیت داخلی دستور داده است که درخواست رد پرونده های پناهندگی به صورت دسته جمعی را داشته باشند. این سازمان از قضات مهاجرت خواسته است تا بدون برگزاری جلسات استماع، امداد را رد کنند. همه درخواست‌های پناهندگی معلق را به حالت تعلیق درآورده است.

هیروشی موتومورا، استاد حقوق در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، گفت که سیستم پناهندگی مدت‌هاست که به دلیل فشارهایی که برای نسل‌ها تحت آن بوده است، باید حسابرسی شود. او افزود، اما تسریع در اخراج پرونده های پناهندگی یک راه نادرست برای رسیدگی به مشکلات معوقه است. او گفت که دولت استراتژی سریع‌تر را دنبال می‌کند و به طور همزمان بودجه سیستم را کم می‌کند، به این معنی که منابع کمتری برای اطمینان از حل عادلانه پرونده‌های درخواست‌کننده‌ها.

او گفت: «کارآمدی یک هدف است، اما دقت هم همین‌طور است، و شما می‌توانید بسیار کارآمد باشید، اما بسیار نادرست باشید.» توسط جوزف گانتر، یک ریاضیدان مستقل، و براندون مارو، یک فن‌شناس مدنی، که برای تجزیه و تحلیل داده‌های دادگاه مهاجرت به عنوان بخشی از تلاش برای شفاف‌تر کردن روند پناهندگی، همکاری کردند. تحقیقات آنها در وب سایتی به اشتراک گذاشته شده است که آقای مارو برای ارائه بینش رایگان دادگاه مهاجرت برای وکلا ایجاد کرده است.

تحلیل نشان داد که وکلای امنیت داخلی در طول تابستان، مدت کوتاهی پس از امضای موافقت نامه های جدید پناهندگی و پناهندگی دولت با Ugandaate، شروع به تشکیل پرونده برای اخراج صدها پرونده در اوماها کردند. این رویه در ماه نوامبر پس از آن آغاز شد که هیئت استیناف مهاجرت - نهاد وزارت دادگستری که احکام دادگاه‌های مهاجرت را بررسی می‌کند و سیاست‌های آنها را تعیین می‌کند - حکم یک قاضی را در یکی از آن پرونده‌های پناهندگی لغو کرد و پیروزی قاطعی را برای وزارت امنیت داخلی به ارمغان آورد.

بر اساس آن تصمیم، قضات مهاجرت در نظر می‌گیرند که آیا قضات‌های مهاجرتی بر اساس آن‌ها رسیدگی نمی‌کنند یا خیر. در عوض می توان مهاجران را به کشورهای دیگر فرستاد تا در آنجا امداد رسانی کنند. ایالات متحده بیش از دو دهه است که چنین توافقی را با متحد نزدیک خود و همسایه خود کانادا داشته است. اما توافق‌های جدید با تعدادی از کشورهای کم‌ثبات است: اکوادور، گواتمالا و هندوراس که همگی سطوح بالایی از خشونت‌های گروهی را متحمل شده‌اند، و اوگاندا که سابقه حقوق بشری بسیار خوبی دارد و با مناطق درگیری در جمهوری دموکراتیک کنگو همسایه است.

ماه‌هاست که دولت ترامپ مهاجران و مهاجران را به کشور پرآشوب آفریقای جنوبی به کشور پرآشوب آفریقای جنوبی اخراج می‌کند. اسواتینی. اما توافق‌نامه‌های جدیدتر «کشور ثالث امن» از این جهت متفاوت هستند که مستلزم این هستند که به اخراج‌شدگان از ایالات متحده اجازه داده شود تا به فرآیند پناهندگی با حسن نیت دسترسی داشته باشند.

معلوم است که دولت در نهایت می‌تواند چند نفر را به اوگاندا و جاهای دیگر اخراج کند. با این حال، در دادگاه‌ها، پناهجویان در حال حاضر شاهد نقض پرونده‌های خود هستند.

وکلای مهاجرت می‌گویند که به آنها توجه کمی نسبت به درخواست‌های دولت جدید داده می‌شود و رونوشتی از توافق‌نامه‌های کشورهای ثالث دریافت نکرده‌اند، و این امر شناسایی استثناهای احتمالی برای موکلان خود را دشوار می‌سازد.