واشینگتون (AP) - رئیس جمهور دونالد ترامپ بسیاری از بزرگترین شرکای تجاری ایالات متحده را تحت فشار قرار داده است تا متعهد به سرمایه گذاری تریلیون ها دلار در این کشور شوند. با این حال، مطالعه‌ای که روز سه‌شنبه منتشر شد، شک و تردیدهایی را در مورد اینکه آیا این پول واقعاً محقق می‌شود ایجاد می‌کند و این سوال را مطرح می‌کند که در صورت تحقق آن چگونه هزینه می‌شود.

"این تعهدات چقدر واقع بینانه هستند؟" گرگوری اوکلر و عدنان مزارعی از موسسه اقتصاد بین‌الملل پیترسون، یک اندیشکده غیرحزبی که از تجارت آزاد حمایت می‌کند، نوشتند. "پاسخ کوتاه این است که آنها در بلاتکلیفی پوشیده شده اند."

آنها بیش از 5 تریلیون دلار تعهدات سرمایه گذاری که در سال گذشته توسط اتحادیه اروپا، ژاپن، کره جنوبی، تایوان، سوئیس، لیختن اشتاین و کشورهای عربی خلیج فارس عربستان سعودی، قطر، بحرین و امارات متحده عربی انجام شده بود را بررسی کردند.

ترامپ از تهدید تعرفه‌های تنبیهی - مالیات بر واردات - برای گرفتن امتیاز از آن شرکای تجاری، از جمله تعهدات سرمایه‌گذاری، استفاده کرد.

کاخ سفید رقم سرمایه‌گذاری حتی بالاتری را منتشر کرده است - 9.6 تریلیون دلار - که شامل تعهدات سرمایه‌گذاری دولتی و خصوصی سایر کشورها می‌شود. خود ترامپ که هرگز دستاوردهای خود را دست کم نمی گیرد، این رقم را بسیار بالاتر - 17 یا 18 تریلیون دلار - اعلام کرده است، اگرچه اوکلر و مزارعی اشاره می کنند که "اساس ادعای او نامشخص است."

همه ارقام بسیار زیاد هستند. مجموع سرمایه گذاری خصوصی در ایالات متحده اخیراً نرخ سالانه 5.4 تریلیون دلار را ثبت کرده است. در سال 2024، آخرین سالی که ارقام موجود برای آن در دسترس است، کل سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایالات متحده بالغ بر 151 میلیارد دلار بود. سرمایه گذاری مستقیم شامل پول سرمایه گذاری شده در مواردی مانند کارخانه ها و دفاتر می شود، اما نه سرمایه گذاری های مالی مانند سهام و اوراق قرضه.

اوکلیر و مزارعی می نویسند: «مقدارهای تعهد شده زیاد است، اما افق زمانی آنها متفاوت است و شاخص های اندازه گیری و در نتیجه تأیید تعهدات عموماً نامشخص است». به عنوان مثال، آنها اشاره می کنند که تعهد اتحادیه اروپا به سرمایه گذاری 600 میلیارد دلاری در ایالات متحده "یک تعهد قانونی الزام آور نیست."

این گزارش همچنین نشان می‌دهد که برخی کشورها در اجرای تعهدات خود با مشکل مواجه خواهند شد. محققان می نویسند که برای کشورهای خلیج، "تعهدات در رابطه با منابع مالی آنها بزرگ است." آنها خاطرنشان کردند: "به نظر می رسد عربستان سعودی قادر به تحقق اهداف خود با کمی مشکل است." امارات متحده عربی و قطر دوران سخت تری خواهند داشت و ممکن است مجبور شوند سرمایه گذاری های خود را از طریق وام تامین کنند. آنها می نویسند: "در هر سه مورد، تعهدات الزام آور نیستند و سرمایه گذاری های این کشورها ممکن است بسیار پایین تر از رقم اصلی باشد." «این کار لزوماً داوطلبانه انجام نمی‌شود.»

از این رو، شرکای تجاری می‌توانند به دنبال راه‌هایی برای فرار از تعهدات خود باشند، به‌ویژه اگر دیوان عالی تعرفه‌هایی را که ترامپ برای مذاکره در مورد معاملات یکجانبه استفاده می‌کرد، لغو کند. انتظار می رود از فوریه حکم صادر شود. مزارعی گفت: «کشورهای دیگر می توانند راهی برای دور زدن آن پیدا کنند.

با این حال، اگر قضات حکم کنند که تعرفه‌های فعلی غیرقانونی است، دولت ترامپ می‌تواند به تعرفه‌های جایگزین متوسل شود.

سخنگوی کاخ سفید، کوش دسای، گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ موافقت کرد در ازای تعهدات سرمایه‌گذاری و سایر امتیازات، تعرفه‌ها را بر کشورهایی که با آنها قراردادهای تجاری داریم کاهش دهد. «رئیس جمهور این حق را برای خود محفوظ می دارد که در صورتی که سایر کشورها به تعهدات خود عمل نکنند، نرخ های تعرفه را بازبینی کند، و هرکسی که به تمایل رئیس جمهور ترامپ برای حمایت از سخنانش با عمل شک دارد، باید از نیکلاس مادورو و ایران بپرسد که چه فکر می کنند.»

نیروهای آمریکایی در اوایل این ماه مادورو، رئیس جمهور وقت ونزوئلا را سرنگون و دستگیر کردند، و ترامپ سال گذشته به اسرائیل دستور بمباران ایالات متحده را داد.

اوکلر و مزارعی موافقند که سرمایه‌گذاری که ترامپ تضمین می‌کند می‌تواند منجر به ایجاد شغل، تقویت رشد اقتصادی و امن‌تر کردن زنجیره‌های تامین با آوردن تولید به ایالات متحده شود.

آنها خاطرنشان می‌کنند که ترامپ از برخی جهات رویکرد مشابهی را با بایدن در پیش گرفته است و از «سیاست صنعتی» دولت برای تشویق ایالات متحده به تولید مالیات بیشتر استفاده می‌کند. دلار برای تامین مالی پروژه های زیربنایی و مشوق های شرکت ها. شرکت ها در فناوری سبز و نیمه هادی ها سرمایه گذاری می کنند. ترامپ از تهدید تعرفه‌ها استفاده می‌کند تا کشورهای خارجی - و شرکت‌هایشان - این هزینه را متحمل شوند. و تلاش برای ترویج انرژی پاک را کنار گذاشته و به جای آن بر ترویج سوخت‌های فسیلی تمرکز کرده است.

در گزارش خود، محققان موسسه پترسون نگرانی خود را در مورد چگونگی تحقق تصمیمات سرمایه گذاری و اینکه آیا آنها منعکس کننده یک اقتصاد قوی هستند ابراز می کنند. آن‌ها می‌نویسند: «این استراتژی می‌تواند سرمایه‌گذاری و شغل واقعی ایجاد کند، اما نگرانی‌های آشنا در مورد سیاست‌های صنعتی ایجاد می‌کند: انتخاب نامشخص پروژه، مسئولیت‌پذیری ضعیف و خطری که معیارهای سیاسی کارایی اقتصادی را از بین می‌برند.»

___

این داستان توسط یک ویرایشگر AP با کمک ابزار هوش مصنوعی مولد از انگلیسی ترجمه شده است.