به یاد فرزندان جاویدان این سرزمین

یادشان همواره در قلب این خاک زنده خواهد ماند

واقعیت مجازی درهایی را برای افراد مسن باز می کند تا در زندگی واقعی پیوند برقرار کنند

واقعیت مجازی درهایی را برای افراد مسن باز می کند تا در زندگی واقعی پیوند برقرار کنند

اسوشیتد پرس
1404/10/05
8 بازدید

LOS GATOS، کالیفرنیا (AP) - مانند بسیاری از جوامع بازنشستگی، تراس‌ها یک خلوتگاه آرام برای هسته‌ای از سالمندان است که دیگر نمی‌توانند به مکان‌های دوردست سفر کنند یا ماجراجویی‌های جسورانه را آغاز کنند.

اما زمانی که سرایداران، ساکنان کالیفرنیا، بسیاری از ساکنان محلی در Los را برای آنها به یک نقطه می‌رسانند، همچنان می‌توانند خود را حمل کنند. هشت‌ساله‌ها و غیرسالمندان - به نوبت هدست‌های واقعیت مجازی را قرار دهید. (RV).

در عرض چند دقیقه، عینک‌ها آن‌ها را به اروپا منتقل می‌کنند، آنها را در اعماق اقیانوس فرو می‌برند یا در حالی که کنار هم نشسته‌اند، آنها را به سفرهای هنگگلایدر خیره‌کننده می‌فرستند. انتخاب برنامه‌نویسی واقعیت مجازی توسط Rendever انتخاب شد، شرکتی که یک فناوری گاهاً منزوی را به کاتالیزوری برای شناخت بهتر و ارتباطات اجتماعی در 800 جامعه بازنشستگی در ایالات متحده و کانادا تبدیل کرده است.

ساکنان The Terraces که در اوایل سال جاری در یک جلسه VR شرکت کردند، در حالی که با غلاف دلفین ها شنا می کردند و یکی از نمایش های سه بعدی Rendever را تماشا می کردند، دست های خود را روی صندلی های خود پارو می زدند. ما توانستیم زیر آب برویم و حتی مجبور نبودیم نفس خود را حبس کنیم! جینی بیرد، 81 ساله، پس از شیرجه مجازی فریاد زد.

در طول جلسه ای که شامل بالون سواری مجازی بود، یکی از ساکنان فریاد زد: "اوه خدای من!" یکی دیگر لرزید: "دیدنش قابل توجه است!"

فناوری Rendever می‌تواند برای انتقال مجازی سالمندان به مکان‌هایی که در آن بزرگ شده‌اند نیز استفاده شود. برای برخی، این اولین باری است که در دهه‌ها زادگاه خود را می‌بینند.

یک سفر مجازی به محله دوران کودکی‌اش در محله کوئینز شهر نیویورک، به سو لیوینگستون، 84 ساله، کمک کرد که مزایای فناوری واقعیت مجازی را متقاعد کند، اگرچه او هنوز هم می‌تواند بیشتر از بسیاری از ساکنان The Terraces، واقع در سیلیکون ولی در حدود 888 کیلومتری جنوب سان، خارج شود.

لیوینگستون توضیح داد: «فقط این نیست که بتوانیم دوباره آن را ببینیم، بلکه در مورد تمام خاطراتی است که برمی انگیزد. برخی از مردم هستند که اینجا زندگی می کنند و هرگز منطقه آسایش خود را ترک نمی کنند. اما اگر بتوانید آنها را متقاعد کنید که بیایند یک دستگاه را امتحان کنند، ممکن است متوجه شوند که واقعاً از آن لذت می‌برند.»

آدریان مارشال، مدیر زندگی اجتماعی در The Terraces، گفت که وقتی اخباری در مورد تجربه VR از ساکنی به ساکن دیگر منتشر می‌شود، افراد بیشتری که آن را تجربه نکرده‌اند، به اندازه کافی کنجکاو می‌شوند تا آن را امتحان کنند - حتی اگر این به معنای از دست دادن بازی‌های مانند قطار مکزیکی، یک بازی رومیزی محبوب باشد. جامعه.

«این موضوع برای آنها تبدیل به موضوع گفتگو می شود. مارشال در مورد برنامه نویسی واقعیت مجازی Rendever افزود: "این واقعاً مردم را به هم متصل می کند. "این به ایجاد یک پل انسانی کمک می کند که به آنها امکان می دهد متوجه شوند که شباهت ها و علایق خاصی دارند. دنیای مصنوعی را به واقعیت تبدیل کنید."

Rendever - یک شرکت خصوصی مستقر در Somerville، ماساچوست - امیدوار است به لطف کمک مالی اخیر مؤسسه ملی بهداشت (NIH) که نزدیک به 4.5 میلیون دلار برای مطالعه راه‌های کاهش انزوای اجتماعی در میان سالمندان ساکن در خانه و مراقبان آنها ارائه می‌کند، پلت فرم خود را برای سالمندان گسترش دهد.

برخی از مطالعات نشان داده‌اند که برنامه‌نویسی VR می‌تواند به تقویت قالب برنامه‌نویسی VR محدود ارائه شده کمک کند. حافظه و تقویت ارتباطات اجتماعی با خانواده های خود و سایر ساکنان مراکز مراقبتی. کارشناسان می‌گویند که فناوری می‌تواند به عنوان مکمل – اما نه جایگزین – برای فعالیت‌های دیگر مفید باشد.

کاترین «کیت» دوپوئیس، عصب‌روان‌شناس و استادی که مسائل مربوط به پیری را در کالج شریدان در کانادا مطالعه می‌کند، توضیح داد: «همیشه خطر گذراندن زمان زیادی در مقابل صفحه نمایش وجود دارد. اما اگر آن را با دقت، با معنا و هدف استفاده کنید، می تواند بسیار مفید باشد. این می تواند فرصتی برای افراد مسن باشد تا با کسی تعامل داشته باشند و حس شگفتی را به اشتراک بگذارند.»

Pallabi Bhowmick، محقق دانشگاه ایلینوی در Urbana-Champaign که در مورد استفاده از VR با افراد مسن مطالعه می کند، گفت:

هدست های VR می توانند راه آسان تری برای افراد مسن برای تعامل با فناوری به جای نیاز به کارکردن دکمه ها یا مکانیسم های دیگر باشند.

"کلیشه هایی که نشان می دهد افراد مسن تر به فناوری های جدید نیاز ندارند و نمی خواهند با تغییر سازگار شوند. برای آنها معنادار است.» بوومیک. "علاوه بر کمک به آنها برای کاهش استرس، سرگرم کردن خود و ارتباط با افراد دیگر، یک جنبه بین نسلی وجود دارد که می تواند به آنها کمک کند تا با افراد جوان تر که متوجه می شوند (بزرگترها) از واقعیت مجازی استفاده می کنند و می گویند "پدربزرگ باحال است!" روابط برقرار کنند."

علاقه کایل رند، مدیر عامل Rendever به کمک به مادربزرگش برای مقابله با چالش‌های عاطفی و ذهنی پیری، او را بر آن داشت تا در سال 2016 پس از تحصیل در رشته مهندسی اعصاب در دانشگاه دوک، شرکتی را تأسیس کند.

"آنچه واقعاً در مورد انسان‌ها من را مجذوب می‌کند این است که مغز ما چقدر به ارتباط اجتماعی وابسته است، و گفتیم چقدر از دیگران یاد می‌گیریم." «گروهی از ساکنان مسن‌تر که همدیگر را به خوبی نمی‌شناسند، می‌توانند دور هم جمع شوند، 30 دقیقه را در یک تجربه واقعیت مجازی صرف کنند، و سپس با هم به ناهار بنشینند و در مورد این تجربه صحبت کنند.»

بازار آنقدر بزرگ است که Mynd Immersive، شرکت دیگری که متخصص در VR است، مستقر در دالاس، با Rendever رقابت می‌کند و خدماتی را که برای ایجاد ارتباطات اجتماعی و کمک به افراد مسن طراحی شده است

برنامه نویسی از Renever و Mynd به عنوان یک ابزار بالقوه استفاده شده است. برای کند کردن اثرات مضر زوال عقل و اینگونه است که فروم - یکی دیگر از خانه های سالمندان در سیلیکون ولی - گاهی از فناوری استفاده می کند.

باب روگالو، ساکن مبتلا به زوال عقل بی زبان که در فروم زندگی می کند، به نظر می رسید از یک پیاده روی مجازی در پارک ملی گلاسیر در مونتانا لذت می برد در حالی که سرش را تکان می داد و لبخند می زد در حالی که 83 سالگی خود را جشن می گرفت. روگالو، که زوال عقل ندارد، گفت که این تجربه خاطرات خوشی را از بازدید این زوج از همان پارک در طول بیش از 30 سالی که آنها در خانه موتوری خود در ایالات متحده گشتند، زنده کرد. او در مورد بازدید مجازی از Glacier گفت: "این باعث شد آرزو کنم 30 سال جوانتر بودم تا بتوانم دوباره این کار را انجام دهم." «این به شما امکان می‌دهد از همان محیط خارج شوید و یا از مکان یا مکان‌هایی که قبلاً بوده‌اید دیدن کنید.»

در جلسه دیگری از انجمن، آلموت شولتز، ۹۳ ساله، در حالی که اجرای موسیقی کلاسیک مجازی را در آمفی‌تئاتر Red Rocks کلرادو تماشا می‌کرد، با خوشحالی خندید و بعداً به نظر می‌رسید که می‌خواهد با یک توله سگ بازی کند. شولتز بعد با لبخند بزرگی گفت. گیره را بردارید و به واقعیت بازگردید.