مثل زهران ممدانی کجا بخوریم
من بهعنوان یک نویسنده غذا، همیشه به نحوه غذا خوردن کاندیداهای سیاسی توجه میکنم، اما در دوران ریاست زهران ممدانی نمیتوان روی هر کلمهای ماندگار شد: در هر مرحله، او غذای متمرکز.
بهویژه یک لحظه بود که باعث شد صاف بنشینم. در مصاحبه با نیویورکر از ممدانی در مورد رستوران های مورد علاقه اش سوال شد. منتظر بودم اسم های همیشگی رو بزنه یا یکی از رستوران های دوستش را تبلیغ کنید، زمانی که او رستوران تایلندی در آستوریا را مطرح کرد و در آنجا سالاد گوی نور، یک سالاد گوشت گاو خام، را برای بیرون آوردن سفارش داد. "لعنتی" فکر کردم. "این پسر توپ را می شناسد!"
من در خبرنامه این هفته چندین مورد از غذاهای مورد علاقه اش را خوردم، که یکی از بهترین ماه های غذا خوردن من را در خاطرات اخیر رقم زدم.
Kabab King در جکسون هایتس قلب تپنده غذاخوری زهران ممدانی است: یک رستوران پاکستانی شبانه روزی که آقای ممدانی نه تنها در نوجوانی از آن بازدید می کرد، بلکه موزیک ویدیویی را در نقش خواننده رپ "Mr. Cardamom" فیلمبرداری کرد.در نهایت باید چندین سال از آن گذشت، در، با توجه به پوستر "زهران برای شهر نیویورک" در جلو پنجره. از کنار پیشخوان درهم و برهم طبقه همکف، جایی که کبابهای سیخشده به سفارش در تنور پخته میشوند، زیپ گرفتم، و جایی در کافه تریا آرامتر طبقه بالا پیدا کردم، سقف بلندی مانند سالن رقص با چند گروه پراکنده اینطرف و آنجا. دستهایم را شستم و مستقیماً داخل انبوهی از بریانی، پر از فلفل، هویج و بخش سخاوتمندانه بز به قیمت 15 دلار فرو کردم.
بعد از آن، از خیابان به سمت حیدری پاان، داد و چند پان خرید تا نفسم را بازپس بگیرم. این اولین بار بود اما نه آخرین باری که پاان را امتحان کردم، ترکیبی از تنباکو و سایر مواد معطر پیچیده شده در برگ فوفل با سرعت بالا، و این حس را دوست داشتم: هر لقمه شربتی و شدید، طعمی شبیه بوی عود دارد.
Kabab King، ، جکسون هایتس
حیدری پان، 72-08 برادوی (خیابان هفتاد و دوم)، جکسون هایتس
از کجا زهران روز خود را آغاز میکند… شروع به شکار لاشخور در منطقه ای کردند که آنها را از تامانی هال به ساختمان شهرداری به نام شهردار دیگری که زمانی عضو سوسیالیست های دموکرات آمریکا بود، برد. (نکته: در خیابان سنتر است.) هفتمین و آخرین ایستگاه کافه گل کوچولو بود، یک کافی شاپ حلال در آستوریا.
مکانی کوچک برای زندگی است. خیابان از، اما بد نیست با قطار یکی پس از دیگری رفت و آمد کنید، همانطور که من در یک روز هفته اخیر در ساعت 8 صبح انجام دادم. منوی غذایی فوق العاده ای دارد که احتمالاً می توانید به طور تصادفی به هر نقطه ای اشاره کنید و در نهایت راضی باشید. اخیراً، یک صبحانه کامل با یکی از دونات های فیرنی شکل بشقاب پرنده اش، پف کرده با کاسترد هل، و یک بوریتو صبحانه مرگز درست کردم که به طور جدی از انتظارات من فراتر رفت. به زبان ساده: حکم میکند.
Pye Boat Noodle، یک رستوران تایلندی در آستوریا بودم، که چیتفول سیربون، سرآشپز رستوران با انگشتی به سمت من وارد اتاق غذاخوری شد و به سمت من اشاره کرد. او گفت: «این ظرف همان جاست. "او در حال خوردن آن است." قبل از اینکه متوجه شوم، برای قسمتی که سال آینده از تلویزیون آلمان پخش میشود، درباره غذاهای مورد علاقه آقای ممدانی مصاحبه میکردم.
اگر آن قسمت را ببینید، میبینید که چند لقمه لرزان از گوی نور، یک سالاد گوشت خام و آتشزا که آقای ممدانی گهگاه برای بیرونآوری سفارش میدهد، میخورم. در مورد سفارش گوشت خام برای رفتن، بگویید: من مکعب های گوشت گاو که به سختی ذوب شده بودند را دوست داشتم که مانند انگور یخ زده بین دندان های شما ترد می شوند و فلفل دلمه ای ورقه شده زیادی که مانند ماگما در دستگاه گوارش شما جریان دارند. (تنها تسکین آن چند خیار ورقه شده است.) مقایسه گوی نور با تارتار گوشت گاو وسوسه انگیز است، اما طعم آن بسیار جالب تر است و با پیاز قرمز و مقدار زیادی لیموترش پر شده است. بعد از اینکه پایان یک شیلی در لوله اشتباهی فرو رفت، فهمیدم که چرا آقای ممدانی آن را در خلوت خانه اش می خورد: اشک در گوشه چشمانم حلقه زد تا تمام هامبورگ ببینم.
خواندن شما در حال مطالعه هستید، لطفاً آن را به دیگران توصیه کنید. آنها می توانند اینجا ثبت نام کنند.
سوالاتی در مورد رستوران شهر نیویورک دارید؟ یک یادداشت برای ما ارسال کنید.
NYT Food را در TikTok دنبال کنید href="https://www.instagram.com/nytcooking/" title="">آشپزی NYT در اینستاگرام، یوتیوب و Pinterest.