پنج سال پیش، ایالات متحده نقشی اساسی در انتخابات عمومی میانمار ایفا کرد. واشنگتن به برنامه‌های آموزش رأی‌دهندگان، حمایت از جامعه مدنی به نام تقویت دموکراسی جهانی و مقابله با نفوذ چین در منطقه کمک کرد.

این یکی از معدود انتخاباتی بود که واقعاً در میانمار مورد مناقشه قرار گرفت، که از زمان استقلال از بریتانیا در سال 1948 عمدتاً توسط ارتش این کشور اداره می‌شد. رأی‌دهندگان پیروزی قاطعی را برای رهبر غیرنظامیان، کیو و سان، ژنرال واشنگتن، داوونگ، ماه‌ها به دست آوردند. روابط دیپلماتیک با کشور را کاهش داد.

اکنون فصل انتخابات در میانمار بازگشته است، زیرا رای دهندگان از روز یکشنبه شروع به رای دادن کردند. این رای گیری که بسیاری از سیاستمداران مخالف حکومت نظامی را شامل نمی شود و تنها در مناطق تحت کنترل ارتش برگزار می شود، از سوی سازمان ملل متحد نامیده می شود. اما آنها یک حامی شگفت انگیز دارند - چین، یک کشور تک حزبی.

برای پکن، میانمار یک پیوند حیاتی به اقیانوس هند است. چین برای پروژه‌های زیربنایی در همسایه کوچک‌تر خود، از جمله بزرگراه‌ها و بندر عمیق دریایی، میلیاردها دلار بودجه متعهد شده است. اما کودتای سال 2021 و جنگ داخلی متعاقب آن که میانمار را ویران کرده است، این برنامه ها را تهدید کرده است.

وانگ یی، وزیر امور خارجه چین در بیانیه ای قابل توجه سال گذشته، از میانمار خواست به صلح داخلی با پایان دادن به جنگ و "اراده حکومت ملی بر اساس اراده ملی دست یابد." مردم."

چین قول داده است که فهرستی از کمک های فن آوری و کمک های مالی به شما ارائه دهد. طعنه دولت تک حزبی که انتخابات را تبلیغ می کند از دید ناظران گم نمی شود. پکن این نظرسنجی را بهترین راه برای ایجاد یک دولت نیمه قانونی در میانمار می‌داند که ممکن است برخی کشورها به دندان قروچه و مذاکره با آن بپذیرند. چین، همراه با بلاروس و روسیه، از معدود کشورهایی هستند که ناظران انتخاباتی را می‌فرستند.

: «این فکر که چینی‌ها تلاش می‌کنند مأموریت‌های نظارت بر انتخابات را پشت سر بگذارند، کمی شوخی است». "اما این فقط نشان دهنده تلاش چین برای آرایش این انتخابات است تا آن را تا جایی که می تواند زیبا و مشروع جلوه دهد."

پکن برای متعادل کردن منافع خود، هم به حکومت نظامی متخاصم و هم به ارتش های شورشی تسلیحات ارائه کرده است. این کشور همچنین از اهرم فشار خود بر برخی گروه های مسلح برای تحت فشار قرار دادن آنها برای بازگرداندن قلمرو به ارتش استفاده کرده است. اکنون امید است که انتخابات به ظاهری از ثبات منجر شود که به آن امکان می دهد بندر متوقف شده در اعماق دریا و خطوط لوله نفت و گاز در سواحل میانمار را احیا کند. هدف از این پروژه ها کاهش اتکای چین به تنگه مالاکا بود، که پکن می ترسد ایالات متحده روزی آن را محاصره کند.

کو کو گی، رئیس حزب مردم در میانمار، گفت که مقامات چینی سال گذشته در پکن به او گفتند که "منافع بینمار به طور مستقیم بر صلح و صلح میانمار تاثیر می گذارد." حزب سیاسی او یکی از تعداد زیادی در میانمار بود که در سال‌های اخیر برای «تورهای مطالعاتی» با تمام هزینه‌ها به چین دعوت شد.

آقای. کو کو گی، زمانی یکی از برجسته‌ترین فعالان دموکراسی میانمار بود، گفت که اگرچه چین آشکارا منافع خود را دنبال می‌کند، اما «نزدیک، تأثیرگذار و مایل به تعامل است، در حالی که ایالات متحده همچنان روی حصار باقی مانده است». "به همین دلیل است که میانمار همچنان به سمت چین متمایل می شود، زیرا آمریکا لفاظی ارائه می دهد، نه تعهد." نوامبر.اعتبار...سای آنگ مین/خبرگزاری فرانسه — گتی ایماژ

اما آراء فقط در نیمی از مناطق تحت کنترل کشور، یا کمتر از نیمی از کشور تحت کنترل، رأی داده خواهد شد. برخی از گروه‌های شورشی و همچنین دولت وحدت ملی در سایه، یک جنبش طرفدار دموکراسی، خواستار تحریم انتخابات شده‌اند.

«آن‌طور که به نظر می‌رسد چین از دولت انتظار می‌رود، ثبات میانمار یا ایجاد فضای سیاسی معنادار صرفاً با برگزاری انتخابات، کاملاً غیرممکن است.» «حتی اگر یک دولت به اصطلاح غیرنظامی از طریق چنین انتخاباتی ظهور کند، باز هم همان رهبران کودتای نظامی در لباس غیرنظامی هستند که به حکومت ادامه می‌دهند.»

اعضای حزب طرفدار نظامی که انتظار می‌رود در انتخابات پیروز شود، حزب اتحاد و همبستگی، پنج بار از سال 2021 به چین سفر کرده‌اند. U Thaung Shwe، مدیر کل حزب میانمار گفت: سیستم تک حزبی که آنها را قادر می سازد کشور را بدون رقیب اداره کنند. "آنها همچنین درباره چگونگی دستیابی به نتایج مطلوب در انتخابات و نحوه مدیریت فرآیند برای اطمینان از نتیجه مطلوب بحث کردند.

"آنها در مورد اینکه چگونه یک سیستم دموکراتیک همچنان می تواند تحت کنترل متمرکز عمل کند، نظرات خود را به اشتراک گذاشتند."

در حالی که ارتش میانمار همچنان اهرم های قدرت را کنترل خواهد کرد، انتخابات می تواند منجر به بازگشت به یک نقش نظامی نامنظم یا غیر نظامی شود. تت خین، بنیانگذار حزب پیشگام، گفت: «حتی اگر کسانی که دولت بعدی را تشکیل می‌دهند، همان افراد حکومت نظامی فعلی باشند، سیستمی که در آن فعالیت می‌کنند، تغییر خواهد کرد.» به سمت مسیری دموکراتیک تر حرکت کنید.»

او گفت که چین به میانمار کمک می‌کند «یک قدم به سوی دموکراسی که مردم ما آرزوی آن را دارند نزدیک‌تر شود». برای تحکیم حکومت نظامی، اما در نهایت راه را برای تعامل غرب با یو تین سین، ژنرال سابق که اصلاحات را به اجرا گذاشت، هموار کرد.

آقای پنگ گفت: «صرف نظر از اینکه غرب چه فکر می‌کند، این حداقل یک فرآیند دموکراتیزه‌سازی است.» در نهایت، پوشش مشروعیتی که چین در این انتخابات به قدرت نظامی چین ارائه می‌کند، می‌تواند کمک کند. جیسون تاور، مدیر سابق کشور میانمار در مؤسسه صلح ایالات متحده، یک سازمان تحقیقاتی غیرحزبی، گفت: «آخرین چیزی که چین می‌خواهد این است که یک انقلاب تمام‌مقیاس وجود داشته باشد که تغییرات سیستمی را پیش ببرد و ارتش میانمار را به بیرون راند.» ژنرال‌ها همچنان نسبت به چین مشکوک هستند، آنها از نقش چین در تأمین مالی ارتش‌های شورشی در سرزمین‌های مرزی میانمار بیزارند و نسبت به اتکای بیش از حد به همسایه غول‌پیکر خود محتاط هستند. کشوری که ژنرال مین آنگ هلائینگ بیش از همه از آن بازدید کرده است، چین نیست، بلکه روسیه است.

چین نیز نارضایتی خود را از ژنرال نشان داده است، با توجه به عدم ثبات در مرکز، ژنرال، نارضایتی خود را نشان داده است. هزاران قربانی چینی را به دام انداخت و سال گذشته حمله به کنسولگری چین در ماندالی را به دام انداخت.

تحلیلگران می گویند این عوامل فرصتی را برای غرب برای تعامل با میانمار فراهم می کند، جایی که بسیاری می خواهند روابط بین دو ابرقدرت بزرگ جهان را متعادل کنند.

«مؤسسه امنیتی بین الملل بین الملل آسیایی مورگان در آسیای جنوبی در موسسه تحقیقاتی مورگان مایکلز گفت: «جامعه بین المللی باید کاری متفاوت در میانمار انجام دهد. مطالعات، اتاق فکر. اما اگر منتظر بمانند و کاری انجام ندهند، کشور به تکه تکه شدن ادامه خواهد داد و نزدیک‌تر و نزدیک‌تر به مدار چین کشیده خواهد شد.