مدتها قبل از پیوستن به یک پرونده حقوقی بزرگ برای قربانیان آزبست، جویس والدر، به گفته خواهرش، جودیت همفیل، رگه های جسورانه ای داشت.

در دوشنبه اخیر در ماه اکتبر، همفیل در حال قدم زدن در جنگل های شمال غربی مونتانا، همفیل به یاد آورد که چگونه او و والدر گوش های خود را به ریل قطار می گذاشتند. برای کاوش در جنگل‌هایی که شهر را احاطه کرده‌اند، به آن سوی تیر بروید لیبی، جمعیتی کمتر از 3000 نفر.. او به یاد آورد که چگونه پاهای خود را بر لبه پل متحرکی که به طرز خطرناکی بر فراز آبهای پرآب رودخانه کوتنای می چرخیدند آویزان می کردند.

این در دهه 1960 بود، قبل از اینکه لیبی به عنوان مکان یکی از ویروس های بهداشت عمومی در کشور شناخته شود. دهه 2000، بخش‌هایی از زادگاه همفیل و والدر، از جمله زمین‌های بیسبال، حیاط راه آهن و باغ‌های خانگی به شدت آلوده به آزبست بودند. دهه‌ها استخراج ورمیکولیت محلی، بسته‌بندی و حمل و نقل الیاف آزبست خطرناک را از بین برده است.

مقام‌های بهداشتی محلی و فدرال گفته‌اند که بیماری‌های مرتبط با آزبست و سرطان‌های ناشی از این عملیات صنعتی باعث مرگ صدها نفر از ساکنان فعلی و سابق شده است. از بر اساس داده‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، از سال 1999 تا 2020، نرخ مرگ و میر ناشی از شرایط آزبست در شهرستان لینکلن، شامل لیبی، بیش از 10 برابر بیشتر از پرجمعیت‌ترین شهرستان‌های مونتانا بوده است..

سمیت.. او به آیداهو و بعداً به کالیفرنیا نقل مکان کرد. او مدتی را صرف کار کرد همفیل در یک قایق بادبانی در باهاما به یاد می آورد که به دنبال آب و هوای گرم و تجربیات زندگی بود که در زادگاهش به سختی به دست می آمد.

▶ با ثبت نام در کانال واتس اپ ما از آخرین اخبار ایالات متحده مطلع شوید..

همفیل در حالی که مسیری را به سمت رودخانه کوتنای طی می‌کرد، گفت: «جویس نمی‌توانست صبر کند تا گرد و غبار این مکان را از روی خود ببرد. 2020، در سن 66 سالگی..

در روز سه شنبه در پورتلند، اورگان، هیئتی متشکل از سه قاضی دادگاه استیناف فدرال قرار بود استدلال‌هایی را درباره اینکه آیا یکی از شرکت‌های دخیل در عملیات صنعتی، BNSF Railway، می‌تواند مسئول مرگ غیرقانونی والدر و یکی دیگر از قربانیان مزوتلیوما، توماس ولز باشد. بیماری ولز..

این دعوی یک محاکمه فدرال را آغاز کرد مبنی بر اینکه آیا شرکت راه آهن باید از نظر قانونی مسئول نقش خود در آلودگی لیبی باشد یا خیر. هیئت منصفه فدرال در هلنا در سال 2024 در کنار شاکیان قرار گرفت و به BNSF دستور داد تا هر یک از املاک را یک سال بعد، 4 میلیون دلار به عنوان خسارت جبرانی پرداخت کند. برکشایر هاتاوی از سال 2010، هنوز به هیچ یک از خانواده ها چیزی پرداخت نکرده است. بسته به نتیجه درخواست تجدیدنظر، ممکن است هرگز انجام نشود.

وکلای والدر و ولز و همچنین اعضای خانواده آنها می گویند که این پرونده چیزی فراتر از دریافت وجه برای اموال دو شاکی است.. بیش از 200 پرونده دیگر که شامل قربانیان دیگر با ادعاهای مشابه است، در انتظار رسیدگی به دادگاه های فدرال در سیستم حقوقی راه آهن هستند و در حال بررسی هستند. پرونده والدر و ولز حل شد..

قاضی دادگاه ناحیه ایالت مونتانا، امی ادی، بر دادگاه ویژه ایالت برای دعاوی آزبست نظارت می کند، جایی که بسیاری از پرونده ها علیه BNSF در جریان است. اگر نهمین U.S. دادگاه استیناف منطقه، یافته هیئت منصفه را برعکس می‌کند، او پیش‌بینی می‌کند که راه‌آهن «برای رد تمام پرونده‌های معلق در دادگاه دعاوی آزبست مربوط به فعالیت‌هایش در لیبی در این دوره از زمان اقدام کند».

در قلب درخواست تجدیدنظر فدرال، همانطور که در دادگاه قبلی هیئت منصفه در سال 2024، ادی گفت، این سوال وجود دارد که آیا BNSF باید با "مصونیت متصدی حمل‌ونقل مشترک" از مسئولیت محافظت شود، مقررات فدرالی که شرکت‌های راه‌آهن را از شکایت در مورد کالاهایی که حمل می‌کنند محافظت می‌کند، حتی اگر آنها سمی باشند. لیبی.. هیئت منصفه فدرال، مانند دادگاه های ایالتی که دارند ادی گفت: «هر دادگاهی که این موضوع را بررسی می‌کند، دریافته است که BNSF صرفاً آزبست را از لیبی خارج نمی‌کرده است، بلکه اساساً به‌عنوان شریک تجاری با W.R. Grace کار می‌کند.» Eddy اضافه کرد. اهداف."

سخنگوی BNSF درخواست مصاحبه مونتانا فری پرس در مورد درخواست تجدیدنظر در انتظار را رد کرد و به لیستی از سؤالات در مورد سایر دعاوی علیه راه آهن مربوط به آلودگی آزبست در لیبی پاسخی نداد. به گفته بسیاری از ساکنان سابق لیبی و ساکنان فعلی لیبی،

والدر شروع به بررسی اقدامات قانونی با وکلای قربانیان آزبست کرد. بیماری های مرتبط را بررسی کنید به قرار گرفتن در معرض آزبست.. در یکی از آن معاینات سال‌ها پیش، تشخیص داده شد که والدر به بیماری مرتبط با آزبست مبتلا شده است.

والدر، مانند بسیاری از همسایگان سابقش که بعداً با تشخیص‌های بعدی مواجه شدند، برای وکالت به وکلای شاکیان محلی مراجعه کرد. آن وکلای دادگستری به او کمک کردند تا برای پرداخت وجه بانکی که توسط WR ایجاد شده بود، درخواست کند.. گریس، شرکت پشت عملیات استخراج ورمیکولیت، پولی که وکلای او می‌گویند هنوز به املاک والدر تحویل داده نشده است.

چند ایالت دورتر، در پایان سال 2019، توماس ولز تشخیص دکتری را دریافت کرد که هرگز نمی‌خواست بشنود. یکی از ساکنان ایالت واشنگتن که دو تابستان را در 1970 گذرانده بود، در ولدر خدماتی و خدماتی گذرانده بود. پس از بازنشستگی از شغل معلمی فعال ماند. اما بر اساس شهادت دو پسرش، در اواسط دهه 60 زندگی، ولز شروع به تجربه درد قفسه سینه و مشکلات تنفسی کرد. دکتری به او گفت که به مزوتلیوما - یک سرطان کشنده ریه، مبتلا شده است. این بیماری، مانند سایر بیماری‌های مرتبط با آزبست، ممکن است چندین دهه طول بکشد تا ظاهر شود. اعتماد ورشکستگی گریس W.R. اما قبل از او چیزی دریافت نکرد درگذشت.. از طریق مکالمات بیشتر، وکلای او متوجه شدند که او در طول مدت اقامتش در لیبی بسیار نزدیک به محوطه راه آهن BNSF زندگی می کرده است - در تریلری که توماس ولز گفت با عبور قطارها می لرزید و به سرعت پر از گرد و غبار از زمین آلوده به آزبست شد که توسط واگن های ریلی عبوری بالا می رفت. در مارس 2020 در سن 65 سالگی درگذشت. همفیل به یاد می‌آورد که کمتر از چهار ماه پس از تشخیصش.. دو ماه بعد، والدر متوجه شد که به مزوتلیوما مبتلا شده است و اطلاعات را به وکلایش منتقل کرد. والدر همچنین در کودکی مدتی را در نزدیکی حیاط راه‌آهن مرکز شهر زندگی و بازی کرده بود. وکلای او او را به‌عنوان شاکی دیگری معرفی کردند که می‌توانست به‌سرعت تحت تأثیر آلودگی‌های بهداشتی و بیش از حد سایت قرار گرفته باشد. همفیل و سایر اعضای خانواده به آنجا سفر کردند او را در کالیفرنیا ببینید، بازدیدهایی که به‌دلیل محدودیت‌های بیمارستانی در طول همه‌گیری مداوم، به طرز دردناکی پیچیده شد.. در حالی که او در بیمارستان بود، از مدارسی که والدر در آن کار می کرد و از افرادی که خدمت او در نیروی هوایی را به خاطر داشتند و در حال بارگیری محموله بودند، آرزوها و یادداشت ها سرازیر شد. او در اکتبر، کمتر از شش ماه پس از اولین تشخیص بیماری، درگذشت.

پس از مرگ آنها، همفیل و جکسون ولز، یکی از پسران توماس ولز، در سال 2021 یک دادخواست علیه BNSF به عنوان نمایندگان دارایی‌هایشان امضا کردند. جکسون ولز گفت که پدرش شکایت را برای تغییر ساکنان سابق خود دنبال کرده است.

«این در مورد پول نبود جکسون ولز در یک مصاحبه تلفنی در ماه اکتبر از خانه‌اش در غرب واشنگتن گفت: او با لیبی ارتباط برقرار می‌کرد، حتی اگر مدت زیادی آنجا نبود.

گستره حفاظت‌های «حمل مشترک».

در محاکمه هیئت منصفه پرونده در سال 2024، وکلای این دو ملک به دنبال توضیح این موضوع بودند که چگونه محصول آلوده ورمیکولیت ارسال شده توسط W.R.. گریس محوطه راه آهن BNSF را آلوده کرد و چشمه ای از الیاف آزبست سمی ایجاد کرد که سال ها در اطراف جامعه منفجر شد. هیئت منصفه که پرونده پیش روی آنها بود آنها می گویند که نقش مالک معدن ورمیکولیت W.R.. گریس در فاجعه زیست محیطی شهر این بود که شواهد مربوط به محوطه راه آهن را تحت الشعاع قرار ندهد. سازنده مواد شیمیایی تخصصی که با هزاران پرونده قضایی روبرو شد، در سال 2001 پس از مواجهه با هزاران شرکت ورشکسته شده از قانون آزبست، اعلام ورشکستگی کرد. تقریباً یک دهه پیش بود به ارزش 7 میلیارد دلار در سال 2021.

بارها و بارها وکلای ولز و والدر به محل حیاط راه آهن بازگشتند که می خواستند هیئت منصفه روی آن تمرکز کند. آنها نزدیکی آن به زمین های بیسبال و خانه های شهر را توصیف کردند. آنها تصویر پسری را روی دوچرخه درست در کنار ریل قطارهای سنگی راه آهن نشان دادند.. آنها کارشناسان بهداشت صنعتی را برای صحبت در مورد اینکه آلودگی آزبست در اطراف محوطه راه آهن گسترده بود، به نمایش گذاشتند، و نمایشگاه هایی را در مورد حذف خاک و مهار که BNSF به عنوان بخشی از پروژه Libby Superfund انجام داد، به نمایش گذاشتند. حامل» قانون، که مارک لانیر، یکی از وکلایی که این پرونده را محاکمه کرد، گفت: «ما از آنها به دلیل رانندگی قطار شکایت نمی کنیم. ما از آنها به خاطر وضعیت حیاطشان شکایت می کنیم. تاکید کرد که این شرکت از این موضوع اطلاعی ندارد سمی بودن آزبست در زمانی که ورمیکولیت حمل می کرد. دو طرف به طور جامع در مورد این موضوع بحث کردند، و بر سر نامه های آرشیوی، گزارش ها و برچسب های واگن قطار که نشان دهنده آگاهی روزافزون در مورد سمیت آزبست در میان چهره های ملی معدن و کشتیرانی بود، بحث کردند.

شاهدان برای شاکیان شروع کردند. درباره سمیت آزبست در سال 1977.. راه آهن ارائه شد شهادت سایر کارگران سابق BNSF که گفتند چنین هشدارهایی را ندیده‌اند. وکلای BNSF در نهایت این نمایشگاه را غیرقطعی دانستند و گفتند که هر «برچسب» با «پلاکاردهای» مورد نیاز فدرال نیست. نمایندگان BNSF بارها به هسته اصلی بازگشتند دفاع .. شرکت راه آهن به گفته آنها موظف به حمل و نقل محصولات ورمیکولیت تولید شده توسط W.R.. گریس است.. طبق قوانین فدرال متداول حمل‌ونقل، وکلای دادگستری استدلال کردند که راه‌آهن نمی‌تواند در قبال آلودگی ایجاد شده توسط نهادی که تصمیم به ارسال محصول دارد، مسئول شناخته شود.

بعد از دو هفته محاکمه، اعضای هیئت منصفه دریافتند که آلودگی راه آهن در محوطه راه آهن آن "عامل مهمی" در مرگ شاکیان بوده است و به هر دارایی 4 میلیون دلار جایزه می دهد. هیئت منصفه گفت که مدیریت آن با ورمیکولیت آلوده، "خارج از وظایف معمول خود" بوده است.

اما هیئت منصفه در مورد چندین سوال حقوقی دیگر از BNSF حمایت کرد. اعضا موافق نبودند که BNSF بر اساس شواهد ارائه شده سهل انگاری کرده است. هیئت منصفه همچنین متوجه نشد که شرکت "از حقایق آگاهی داشته یا به عمد حقایقی را نادیده گرفته است" که به مرگ والدر و ولز کمک کرده است. منتهی به شفاهی روز سه شنبه بر اساس استدلال، BNSF موضع خود مبنی بر اینکه قوانین حمل و نقل مشترک فدرال از آن در برابر ادعای آسیب شاکیان محافظت می کند، دوچندان کرده است. وکلای راه آهن گفته اند که اگر دادگاه تجدیدنظر اجازه دهد حکم رای صادر شود، دادگاه ها به شاکیان اجازه خواهند داد تا قوانین فدرال حاکم بر راه آهن را زیر پا بگذارند.

یا فعالیت در محوطه راه آهن، BNSF وکلای دادگستری در یک گزارش حقوقی در ماه ژوئیه استدلال کردند: "اما این دقیقاً همان چیزی است که شاکیان در اینجا به دنبال انجام آن هستند."

راه‌آهن مستقیماً ارتباط بین قرار گرفتن در معرض آزبست و تشخیص مزوتلیوما از سوی شاکیان را به چالش نکشیده است. اما وکلای دادگستری در پرونده‌های حقوقی پیشنهاد کرده‌اند که آلودگی می‌تواند از جای دیگری باشد، با توجه به استفاده گسترده عمدی از ورمیکولیت، ماده جاذب‌کننده‌ای که مردم محلی قبل از اینکه در زمین بیس‌بال خانه خود از آن استفاده می‌کردند، سمی است.

در پرونده‌ها، راه آهن همچنین ادعا کرده است که در آن زمان هیچ اطلاعی از میزان سمی بودن آزبست نداشت. وکلای دادگستری می گویند که این واقعیت یک راز بود که به شدت توسط W.R. Grace محافظت می شد..

تصمیم دادگاه استیناف مبنی بر تأیید یا لغو بخشی از حکم 2024 احتمالاً تا چند ماه پس از استدلال شفاهی روز سه‌شنبه منتشر نخواهد شد. وکلای شاکیان اذعان می‌کنند که اگر دادگاه تشخیص دهد که راه‌آهن در این زمینه مسئولیتی ندارد، 8 میلیون دلار از حکم قبلی هیئت منصفه در مورد حکم چیزی نخواهد بود. همفیل گفت که او و والدر زمانی بیابان را کاوش کردند پیش‌بینی نمی‌کند که به این زودی‌ها حل‌وفصل شود - شاید نه قبل از مرگ او و دیگر اعضای خانواده بزرگ‌تر..

همفیل گفت: «اگر پولی وجود داشته باشد، در طول عمر ما وجود نخواهد داشت.» او این تأخیر را به تاکتیک‌های قانونی «شرکت‌های آمریکا» تبدیل کرد. احساس "کمی طاقت فرسا" می کند. او قصد دارد در بحث های شفاهی روز سه شنبه در پورتلند، چند ساعت رانندگی به سمت جنوب خانه اش شرکت کند.

این مرد 37 ساله گفت که اغلب به پدرش فکر می کند که پنج سال است مرده است. او گفت: "تقریباً هر روز" این افکار و خاطرات به ذهنش خطور می کند.

این داستان در اصل توسط مونتانا فری پرس منتشر شد و از طریق همکاری با آسوشیتدپرس توزیع شد.