زنزیبار، تانزانیا (AP) - زنان با سبدهایی در نزدیکی سواحل حرکت می‌کنند، لباس‌های رنگارنگشان آهنربایی برای دوربین‌های توریستی است. کرم‌های ضد آفتابی که مسافران تعطیلات استفاده می‌کنند ممکن است حاوی محصولی باشد که زنان جمع‌آوری می‌کنند: جلبک دریایی زنگبار.

یک صنعت محلی دوستدار محیط زیست که هزاران زن را استخدام می کند، پرورش جلبک دریایی شبیه یک کارت پستال تصویری به نظر می رسد - حتی اگر واقعیت کار تلخ تر از آن چیزی باشد که به چشم می آید.

یکی از کشاورزان به نام موانایشا ماکامه سیمایی گفت: "من به دلیل زایمان در دریا در کمر، کمر و سینه‌ام درد احساس می‌کنم. خطر نیش زدن یا گاز گرفتن نیز وجود دارد."

برای دهه‌ها جلبک دریایی در نزدیکی زنگبار، بخشی از سواحل اقیانوس هند تانزانیا پرورش می‌یابد، اما با افزایش تقاضای جهانی، رونق جدیدی در راه است.

جلبک دریایی عمدتاً به صنایع غذایی، آرایشی و بهداشتی و دارویی جهانی صادر می‌شود که عوامل غلیظ کننده و تثبیت کننده آنها را استخراج می‌کنند.

در زنگبار، سرمایه‌گذاری خصوصی و دلارهای کمک‌کننده در حال افزایش است. جلبک دریایی پس از گردشگری و ادویه جات، سومین مشارکت‌کننده بزرگ در اقتصاد محلی است.

Klara Shade، مدیر Mwani Zanzibar، که خود را به عنوان یک مزرعه و کارخانه جلبک دریایی در روستای Paje توصیف می کند، گفت: "ده سال پیش، مردم فکر می کردند که شما دیوانه هستید که در جلبک دریایی کار می کنید.". "اکنون تبدیل به یک کلمه کلیدی شده است."

موانی حتی برای معرفی این اثر تورهای جلبک دریایی را در پاژه اجرا می کند.

برای دولت مجمع الجزایر نیمه خودمختار، جلبک دریایی در مرکز ابتکار "اقتصاد آبی" آن قرار دارد تا رشد را از منابع دریایی و ساحلی پایدار هدایت کند.

Cargill، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تجارت کالا در جهان، در سال 2020 با مشارکت The Nature Conservancy، مبلغ نامشخصی در جلبک دریایی زنگباری سرمایه‌گذاری کرد تا بازدهی و درآمد کشاورزان را بهبود بخشد.

سایر سازمان‌های غیردولتی بودجه خود را افزایش داده‌اند، از جمله ائتلاف جهانی جلبک دریایی، که بر ایمنی و پایداری این بخش نظارت می‌کند.

بر اساس سرشماری دولتی که در سال 2021 انجام شد، اکثر 25000 کشاورز جلبک دریایی زنگبار را زنان تشکیل می‌دهند، که قابل توجه در جامعه‌ای است که کمتر از نیمی از زنان در آن شاغل هستند.

قرار گرفتن در معرض نور خورشید، نیش و غرق شدن

آسوشیتدپرس با پنج تن از زنان صحبت کرد، که شرایط کاری گاهی سخت را در کار یدی توصیف کردند. اکثریت قریب به اتفاق کشاورزان جلبک دریایی به طور مستقل یا به صورت دسته جمعی کار می کنند و به واسطه های محلی می فروشند. حمایت های کمی وجود دارد.

روزهای طولانی در زیر نور خورشید استوایی سپری می‌شود. کمردرد و سوزش پوست می‌تواند منجر به نیش خارپشت دریایی یا سایر موجودات شود.

سیمای، کشاورز مستقلی که گفت، ماهانه حدود 50 دلار برای کمک به حمایت از خانواده کوچک دو نفره‌اش درآمد دارد، گفت: «در این کار چالش‌های ایمنی و بهداشتی وجود دارد.. او گفت که این کار ممکن است برای کسانی که خانواده های بزرگتری دارند چالش برانگیزتر باشد.

پیلی خالد پاندو، 43 ساله، که برای موانی کار می‌کند، گفت: «این کار آسانی نیست، خسته‌کننده است».

خطر جدیدی در سال‌های اخیر ناشی از افزایش دمای دریاها ایجاد شده است.

مهاندو وزیری، مدیر پروژه ابتکارات اقتصاد آبی در بنیاد غیرانتفاعی Milele Zanzibar، گفت: "تغییر آب و هوا زنان را مجبور می کند تا به عمق آب بروند" برای جمع آوری بهینه.

برنامه های Milele شامل آموزش شنا به زنان کشاورز جلبک دریایی، به منظور مبارزه با آنچه وزیری آن را بحران فزاینده غرق شدن می نامد، می باشد.

امید این بخش، مانند بسیاری از صنایع منابع طبیعی در آفریقا، باعث می‌شود زنجیره تامین محلی بیشتر شود. این هدف در موانی زنگبار است، جایی که Shade بر آموزش کشاورزان جلبک دریایی در تولید لوازم آرایشی تمرکز کرده است.

کارگران Mwani بیشتر وقت خود را در کارگاه Paje و کمتر در دریا می گذرانند. Schade گفت لوازم آرایشی گران‌قیمت Mwani - یک بطری از "ابر غذای فوق العاده پوست صورت و بدن" آن به قیمت 140 دلار به صورت آنلاین به فروش می رسد - به این معنی است که کارگران آن بسیار بیشتر از کشاورزان متوسط ​​جلبک دریایی درآمد دارند. او جزئیاتی را ارائه نکرد.

شاد گفت: "توانمندسازی به آنها ابزار و گزینه هایی برای ادامه بیشتر می دهد."

فوزیه عبدالله خمیس، 45 ساله، گفت که در طول بیش از یک دهه از کارگر مزرعه به سرپرست در کارخانه پیشرفت کرده است.

Milele همچنین برنامه‌هایی برای کمک به زنان در تولید محصولاتی از جلبک دریایی، عمدتاً لوازم آرایشی، دارد. وزیری تخمین زده است که آنها می توانند 10 برابر بیشتر از محصول خام و فرآوری نشده، در محلی پول دریافت کنند.

وزیری گفت: «بسیاری از شرکا می‌خواهند بیشتر با جلبک دریایی همکاری کنند. "اما مردم این چالش را مطرح می کنند: "اگر برنامه ای به اینجا برسد، چه سودی برای کشاورزان خواهد داشت؟"

سیمایی ابراز نگرانی کرد که کشاورزان جلبک دریایی مانند او برای بهره مندی از سرمایه گذاری های جدید در صنعت محلی بسیار پایین تر از زنجیره ارزش هستند.

او گفت: "بیشتر پول به جای کشاورزان سخت کوش، به کسانی ختم می شود که مشاغل اداری دارند."

برای اطلاعات بیشتر در مورد آفریقا و توسعه: https://apnews.com/hub/africa-pulse

آسوشیتدپرس از بنیاد گیتس حمایت مالی برای پوشش جهانی بهداشت و توسعه در آفریقا دریافت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستانه، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org بیابید.